W tej książce: lektury, chronologia, Balladyna, Opowieść wigilijna, dobieranie, bohaterowie, Zemsta, Kamienie na szaniec, mity, frazeologia mitologiczna. 79 zadań z rozwiązaniami krok po kroku.
Zadanie 1.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Wskaż poprawny opis bohatera komedii „Zemsta” Aleksandra Fredry.
A.Wacław Milczek jest synem Cześnika Raptusiewicza.
B.Podstolina jest siostrą Rejenta Milczka.
C.Klara jest bratanicą Cześnika Raptusiewicza.
D.Papkin jest wujem Klary.
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Pokrewieństwa w „Zemście” sprawdzasz, przypominając sobie dwie zwaśnione rodziny: Raptusiewiczów i Milczków.
Cześnik Raptusiewicz jest stryjem Klary, a Klara jest jego bratanicą.
Wacław jest synem Rejenta Milczka, a nie Cześnika.
Podstolina to wdowa, którą obaj starsi panowie chcą poślubić, a nie siostra Rejenta.
Papkin to chwalipięta i tchórz na dworze Cześnika, nie krewny Klary.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Wacław jest synem Rejenta, nie Cześnika; to właśnie dzieci z dwóch rodów się kochają.
B) Podstolina jest wdową, o której rękę zabiegają dwaj starsi panowie, a nie siostrą Rejenta.
D) Papkin nie jest krewnym Klary; to stryj Klary jest Cześnikiem.
Sprawdzana umiejętność: Wiesz, kim są główni bohaterowie „Zemsty” i jak są ze sobą spokrewnieni.
Opisy: a) Chwalipięta, który mówi o swojej wielkiej odwadze, ale w trudnej chwili okazuje się tchórzem. b) Porywczy, wybuchowy szlachcic, który jest stryjem Klary. c) Rozważny, chytry człowiek, który zna się na prawie i jest ojcem Wacława.
A.1–b, 2–c, 3–a
B.1–c, 2–b, 3–a
C.1–b, 2–a, 3–c
D.1–a, 2–c, 3–b
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Dobieranie bohaterów do opisów opiera się na ich najważniejszych cechach i rolach.
Cześnik jest porywczy (stąd nazwisko Raptusiewicz) i jest stryjem Klary, więc pasuje do opisu b.
Rejent jest spokojny, rozważny i zna prawo; jest ojcem Wacława, więc pasuje do opisu c.
Papkin przechwala się odwagą, ale się boi, więc pasuje do opisu a.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Zamiana Cześnika i Rejenta: to Cześnik jest porywczy, a Rejent rozważny.
C) Papkin nie jest ani stryjem Klary, ani rozważnym prawnikiem; to postać komiczna.
D) Chwalipięta to Papkin, nie Cześnik.
Sprawdzana umiejętność: Dobierasz bohaterów „Zemsty” do opisu ich charakteru i roli.
Zadanie 3.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Podaj, o co kłócą się Cześnik i Rejent w „Zemście”, oraz jak kończy się komedia.
Odpowiedź
Odpowiedź:Kłócą się o mur dzielący zamek (graniczny). Komedia kończy się zgodą skłóconych panów i ślubem Klary z Wacławem.
Rozwiązanie
Odpowiedź składa się z dwóch części: przyczyny sporu i zakończenia utworu.
Cześnik i Rejent są właścicielami dwóch części jednego zamku i spierają się o mur graniczny, który ich dzieli.
Na końcu utworu młodzi, Klara i Wacław, biorą ślub.
Obaj starsi panowie się godzą, więc spór się kończy.
Odpowiedź: spór dotyczył muru dzielącego zamek, a komedia kończy się zgodą i ślubem młodych.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie muru (muru granicznego dzielącego zamek) jako przedmiotu sporu. 1 p. — podanie zakończenia: ślub Klary i Wacława oraz pojednanie Cześnika z Rejentem (wystarczy jedno z dwóch). 0 p. — odpowiedź błędna albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Uczniowie wskazują jako przyczynę sporu pieniądze albo ziemię; chodzi o mur dzielący zamek.
Uczniowie piszą, że komedia kończy się tragicznie; to komedia, a kończy się zgodą.
W którym wariancie duchy, które odwiedzają Scrooge'a, są wymienione w kolejności ich pojawiania się?
A.Duch Świąt Obecnych, Duch Świąt Przeszłych, Duch Świąt Przyszłych
B.Duch Świąt Przeszłych, Duch Świąt Obecnych, Duch Świąt Przyszłych
C.Duch Świąt Przyszłych, Duch Świąt Obecnych, Duch Świąt Przeszłych
D.Duch Świąt Przeszłych, Duch Świąt Przyszłych, Duch Świąt Obecnych
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Kolejność jest zgodna z biegiem czasu: od przeszłości, przez teraźniejszość, do przyszłości.
Pierwszy odwiedza Scrooge'a Duch Świąt Przeszłych.
Potem przychodzi Duch Świąt Obecnych.
Ostatni jest Duch Świąt Przyszłych.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Zamiana pierwszego i drugiego ducha; zaczyna Duch Przeszłych Świąt.
C) Odwrócona kolejność; duchy pojawiają się od przeszłości do przyszłości.
D) Duch Przyszłych Świąt jest ostatni, bo pokazuje to, co dopiero ma się stać.
Sprawdzana umiejętność: Ustalasz kolejność odwiedzin duchów w „Opowieści wigilijnej”.
Zadanie 5.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Ustal kolejność wydarzeń w „Opowieści wigilijnej”.
Duch Świąt Przyszłych pokazuje Scrooge'owi jego grób.
Jacob Marley ostrzega Scrooge'a przed wizytami duchów.
Scrooge budzi się i postanawia zmienić swoje życie.
Duch Świąt Obecnych pokazuje Scrooge'owi wigilijną kolację rodziny Cratchitów.
Duch Świąt Przeszłych pokazuje Scrooge'owi sceny z jego dawnego życia.
A.2, 4, 5, 1, 3
B.5, 2, 4, 1, 3
C.2, 5, 1, 4, 3
D.2, 5, 4, 1, 3
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Najpierw szukasz wydarzenia otwierającego, potem układasz wizyty duchów w kolejności czasowej.
Pierwszy jest Marley, który ostrzega Scrooge'a (2).
Potem przychodzi Duch Przeszłych Świąt (5).
Następnie Duch Obecnych Świąt pokazuje kolację u Cratchitów (4).
Po nim przychodzi Duch Przyszłych Świąt z wizją grobu (1).
Na końcu Scrooge budzi się i postanawia się zmienić (3).
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Zamieniono kolejność Ducha Przeszłości i Teraźniejszości.
B) Marley przychodzi pierwszy, przed wszystkimi duchami.
C) Duch Obecnych Świąt przychodzi przed Duchem Przyszłych Świąt.
Sprawdzana umiejętność: Porządkujesz najważniejsze wydarzenia „Opowieści wigilijnej” w kolejności ich przebiegu.
Zadanie 6.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Duch Świąt Przeszłych pokazuje Scrooge'owi sceny z jego życia. Ustal ich kolejność zgodnie z życiem Scrooge'a (od najwcześniejszej).
Scrooge jako młody człowiek bawi się na balu u swojego pracodawcy, pana Fezziwiga.
Scrooge jako samotny chłopiec siedzi w szkole w czasie świąt.
Belle zrywa zaręczyny, bo Scrooge coraz bardziej kocha pieniądze.
Belle, już żona i matka, siedzi w domu pełnym dzieci.
A.2, 1, 3, 4
B.1, 2, 3, 4
C.2, 1, 4, 3
D.2, 3, 1, 4
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Sceny ustawiasz według wieku Scrooge'a i etapów jego życia.
Najwcześniejsza jest scena z dzieciństwa: samotny chłopiec w szkole (2).
Potem Scrooge jest uczniem Fezziwiga i bawi się na balu (1).
Później, gdy jest dorosły, Belle zrywa zaręczyny (3).
Na końcu Scrooge widzi Belle już jako żonę i matkę (4).
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Bal u Fezziwiga jest z późniejszego okresu niż dzieciństwo w szkole.
C) Scena z rodziną Belle następuje po zerwaniu zaręczyn, a nie przed nim.
D) Zerwanie zaręczyn następuje po okresie pracy u Fezziwiga, a nie przed nim.
Sprawdzana umiejętność: Porządkujesz sceny z przeszłości Scrooge'a pokazane przez pierwszego ducha.
Zadanie 7.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Wskaż zachowanie, które świadczy o przemianie Scrooge'a z „Opowieści wigilijnej”.
A.Odmawia datku na pomoc ubogim.
B.Gnębi swojego pracownika Boba Cratchita.
C.Pomaga rodzinie Cratchitów i świętuje razem z bliskimi.
D.Odrzuca zaproszenie siostrzeńca na świąteczną kolację.
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Przemianę poznajesz po tym, że bohater zachowuje się inaczej niż na początku utworu.
Na początku Scrooge odmawia pomocy ubogim, źle traktuje Boba i odrzuca zaproszenie siostrzeńca (opcje A, B, D).
Po przemianie staje się życzliwy: pomaga rodzinie Cratchitów i świętuje z bliskimi.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) To zachowanie Scrooge'a z początku utworu.
B) Bob jest traktowany źle przed przemianą, nie po niej.
D) Odrzucenie zaproszenia siostrzeńca to postawa Scrooge'a przed przemianą.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz zachowanie Scrooge'a po przemianie.
Zadanie 8.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnie
Podaj dwa zachowania Scrooge'a z początku „Opowieści wigilijnej”, które świadczą o jego skąpstwie i oschłości.
Odpowiedź
Odpowiedź:Przykłady: odmawia datku na pomoc ubogim; odrzuca zaproszenie siostrzeńca na kolację; źle traktuje Boba Cratchita (skąpo go opłaca, pracuje w zimnym biurze). Wystarczą dowolne dwa.
Rozwiązanie
Zachowanie Scrooge'a z początku utworu wskazujesz na podstawie jego relacji z innymi ludźmi.
Scrooge nie chce dać pieniędzy na pomoc ubogim.
Nie przyjmuje zaproszenia siostrzeńca na świąteczną kolację.
Źle traktuje Boba Cratchita, swojego pracownika.
Odpowiedź: np. odmawia datku ubogim i odrzuca zaproszenie siostrzeńca.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — pierwsze poprawne zachowanie. 1 p. — drugie, inne poprawne zachowanie. 0 p. — odpowiedź błędna albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Uczniowie podają zachowanie z końca utworu (pomoc Cratchitom); pytanie dotyczy początku.
Uczniowie podają dwa razy to samo zachowanie innymi słowami.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz dwa zachowania Scrooge'a z początku utworu, świadczące o jego skąpstwie i oschłości.
Zadanie 9.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Wyjaśnij, jaką rolę w przemianie Scrooge'a odegrała wizja przyszłości pokazana przez Ducha Świąt Przyszłych.
Odpowiedź
Odpowiedź:Scrooge widzi, że po jego śmierci nikt go nie żałuje, a jego grób jest zapomniany; to go przeraża. Dociera do niego, że może jeszcze zmienić swoje życie i dlatego postanawia się zmienić.
Rozwiązanie
Odpowiedź ma pokazać przyczynę i skutek wizji.
Duch Przyszłych Świąt pokazuje, że po śmierci Scrooge'a nikt po nim nie płacze, a jego grób jest samotny.
Scrooge rozumie, że żył źle i skończy samotnie, jeśli się nie zmieni.
Budzi się i postanawia zmienić swoje życie.
Odpowiedź: wizja przyszłości przekonuje Scrooge'a, że może jeszcze zmienić swój los, więc zmienia swoje życie.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie, co Scrooge zobaczył lub zrozumiał (nikt go nie żałuje, jego grób, samotna śmierć). 1 p. — wskazanie skutku: postanowienie zmiany życia, pomoc innym. 0 p. — odpowiedź błędna albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Uczeń opisuje tylko wizję, ale nie pisze o jej skutku.
Uczeń myli Ducha Przyszłych Świąt z innym duchem.
Sprawdzana umiejętność: Wyjaśniasz, jak wizja własnej śmierci wpływa na przemianę bohatera.
Zadanie 10.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Z której lektury pochodzi sytuacja? Dwaj sąsiedzi, którzy mieszkają w jednym zamku, kłócą się o mur, a ich dzieci się kochają.
A.„Opowieść wigilijna”
B.„Zemsta”
C.„Dziady” cz. II
D.„Mały Książę”
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Pytanie wymaga skojarzenia opisu z tytułem.
Spór o mur i zakochane dzieci dwóch rodów to wątek komedii Fredry.
„Opowieść wigilijna” opowiada o przemianie skąpca, „Dziady” cz. II to obrzęd ku czci zmarłych, a „Mały Książę” to opowieść o podróży chłopca.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) „Opowieść wigilijna” jest o Scrooge'u i duchach.
C) „Dziady” cz. II to obrzęd, nie komedia o sporze sąsiadów.
D) „Mały Książę” to opowieść o podróży chłopca po planetach.
Sprawdzana umiejętność: Ustalasz, z której lektury pochodzi opisana sytuacja.
Zadanie 11.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Z której lektury pochodzi sytuacja? Mieszkańcy wsi zbierają się w kaplicy, prowadzeni przez Guślarza, i wywołują dusze zmarłych, aby im pomóc.
A.„Opowieść wigilijna”
B.„Zemsta”
C.„Dziady” cz. II
D.„Mały Książę”
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Wskazówką jest obrzęd z Guślarzem i duchami zmarłych.
Guślarz prowadzi obrzęd Dziadów, w którym wywołuje się dusze zmarłych.
W „Opowieści wigilijnej” duchy odwiedzają jednego bohatera, a nie lud wsi, w „Zemście” nie ma duchów, a „Mały Książę” to opowieść o podróży.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) W „Opowieści wigilijnej” duchy nawiedzają Scrooge'a, a nie lud w kaplicy.
B) „Zemsta” to komedia bez duchów i obrzędów.
D) „Mały Książę” nie zawiera obrzędu ku czci zmarłych.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz lekturę po opisie obrzędu.
Zadanie 12.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Dobierz sytuacje do lektur.
Sytuacje:
Duch zmarłego wspólnika w kajdanach ostrzega skąpca.
Okrutny wobec poddanych pan po śmierci cierpi głód i nie może znaleźć ukojenia.
Chwalipięta chełpi się swoją odwagą, a w niebezpieczeństwie okazuje się tchórzem.
Lektury: a) „Opowieść wigilijna”, b) „Zemsta”, c) „Dziady” cz. II.
A.1–a, 2–b, 3–c
B.1–b, 2–a, 3–c
C.1–c, 2–a, 3–b
D.1–a, 2–c, 3–b
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Każdą sytuację dopasowujesz do bohatera i lektury, w której występuje.
Duch w kajdanach, który ostrzega skąpca, to Jacob Marley z „Opowieści wigilijnej” (a).
Okrutny pan cierpiący po śmierci to Widmo złego pana z „Dziadów” cz. II (c).
Chwalipięta i tchórz to Papkin z „Zemsty” (b).
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Pomylono „Dziady” z „Zemstą”.
B) Duch Marleya występuje w „Opowieści wigilijnej”, a nie w „Zemście”.
C) Pomylono „Opowieść wigilijną” z „Dziadami”.
Sprawdzana umiejętność: Przypisujesz trzy sytuacje do trzech różnych lektur.
Zadanie 13.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Duchy dzieci, Józia i Rózi, pojawiają się w „Dziadach” cz. II. Czego pragną?
A.Chcą zaznać goryczy (ziarnka gorczycy).
B.Chcą dostać słodycze.
C.Chcą zemsty na złym panu.
D.Chcą wrócić do dawnego domu.
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Duchy dzieci to „duchy lekkie”: za życia nie zaznały cierpienia.
Józio i Rózia nie zaznały goryczy życia, więc nie mogą wejść do nieba.
Dlatego proszą o ziarnko gorczycy, czyli o goryczy.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Dzieci nie znały goryczy, a nie słodyczy.
C) Dzieci nie mszczą się; to widmo złego pana cierpi za swoje winy.
D) Dzieci nie chcą wracać do domu; pragną zaznać goryczy.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz, czego pragną duchy dzieci w „Dziadach” cz. II.
Zadanie 14.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Dlaczego Widmo złego pana cierpi po śmierci?
A.Zdradził ojczyznę.
B.Za życia był okrutny wobec swoich poddanych.
C.Nie zaznał miłości.
D.Nie zaznał goryczy.
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Dziady cz. II pokazują, że po śmierci każdy odpowiada za swoje czyny.
Widmo złego pana to dawny właściciel majątku.
Był on okrutny wobec swoich poddanych, więc po śmierci cierpi i nie może znaleźć ukojenia.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Widmo nie jest oskarżone o zdradę ojczyzny.
C) Brak miłości to wina Zosi, nie Widma.
D) Brak goryczy to sprawa dzieci, nie Widma.
Sprawdzana umiejętność: Wyjaśniasz przyczynę cierpień Widma złego pana w „Dziadach” cz. II.
Zadanie 15.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Podaj, w czym polega wina Zosi z „Dziadów” cz. II oraz jaki jest jej los po śmierci.
Odpowiedź
Odpowiedź:Za życia Zosia nie zaznała miłości i odtrącała zaloty chłopców. Po śmierci nie może znaleźć spokoju: krąży między niebem a ziemią.
Rozwiązanie
Zosia to duch dziewczyny, która nie zaznała miłości.
Za życia odrzucała chłopców i nie zaznała uczucia.
Za karę po śmierci nie trafia do nieba, lecz krąży między niebem a ziemią.
Odpowiedź: wina Zosi to brak miłości i odtrącanie zalotników, a jej los to wędrówka między niebem a ziemią.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie winy: nie zaznała miłości albo odtrącała zaloty. 1 p. — wskazanie losu: nie może znaleźć spokoju, krąży między niebem a ziemią. 0 p. — odpowiedź błędna albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Uczniowie mylą Zosię z Widmem złego pana i piszą o okrucieństwie wobec poddanych.
Uczniowie piszą o dzieciach, które pragną goryczy.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz winę i karę Zosi w „Dziadach” cz. II.
Zadanie 16.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Kim jest Goplana w dramacie Juliusza Słowackiego „Balladyna”?
A.Matką Balladyny i Aliny.
B.Rusałką (nimfą) władającą jeziorem Gopło.
C.Żoną rycerza Kirkora.
D.Pustelnikiem mieszkającym w lesie.
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Zadanie sprawdza, czy znasz postaci fantastyczne „Balladyny”; dramat łączy świat ludzi ze światem baśniowym.
Przypomnij sobie, że obok bohaterów ludzkich w utworze działają istoty z nadprzyrodzonego świata.
Goplana należy do tego drugiego świata: jest rusałką, czyli nimfą wodną.
Jej królestwem jest jezioro Gopło, od którego pochodzi jej imię.
Matka sióstr, żona Kirkora i pustelnik to postaci ludzkie, więc odpadają.
Goplana jest rusałką władającą jeziorem Gopło.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Matką Balladyny i Aliny jest zwykła wdowa, a nie istota baśniowa.
C) Żoną Kirkora zostaje Balladyna; Goplana nie jest postacią ludzką.
D) Pustelnik to człowiek żyjący w lesie; Goplana mieszka nad jeziorem.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz postać Goplany jako rusałkę władającą jeziorem Gopło.
Zadanie 17.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Dobierz do każdej postaci z „Balladyny” (1–3) jej rolę w wydarzeniach (a–c).
Balladyna
Alina
Kirkor
a) Ginie z ręki własnej siostry. b) Zabija siostrę i zaczyna dążyć do władzy. c) Ma poślubić zwyciężczynię próby zbierania malin.
A.1–a, 2–b, 3–c
B.1–b, 2–c, 3–a
C.1–b, 2–a, 3–c
D.1–c, 2–a, 3–b
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Każdą postać przypisujesz do roli, którą pełni w głównym wątku: rywalizacja sióstr o maliny, zbrodnia, władza.
Balladyna zabija siostrę, żeby wygrać próbę, a potem pnie się po szczeblach władzy: 1–b.
Alina jest ofiarą zbrodni siostry: 2–a.
Kirkor jest tym, o którego rękę siostry rywalizują; ma poślubić tę, która wygra próbę: 3–c.
Ten układ występuje tylko w wariancie C.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Zamienione role sióstr: to Balladyna zabija, a Alina ginie.
B) Alina nie jest nagrodą w próbie, a Kirkor nie ginie z ręki siostry; to Kirkor ma poślubić zwyciężczynię, a Alina jest ofiarą.
D) Rola mężczyzny przypisana Balladynie i odwrotnie; zbrodniarką jest Balladyna.
Sprawdzana umiejętność: Dobierasz do bohaterów „Balladyny” ich role w wydarzeniach.
Zadanie 18.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Podaj imię siostry, którą zabiła Balladyna, i napisz jednym zdaniem, dlaczego to zrobiła.
Odpowiedź
Odpowiedź:Alina; Balladyna zabiła ją z zazdrości i ambicji: chciała wygrać próbę zbierania malin i zostać żoną Kirkora (zdobyć pozycję, władzę).
Rozwiązanie
Odpowiedź ma dwie części, więc rozpatrz je osobno.
Ofiarą zbrodni jest siostra Balladyny, Alina.
Do zabójstwa dochodzi w lesie podczas rywalizacji o maliny, od której zależy, która z sióstr zostanie żoną Kirkora.
Motywem jest więc zazdrość i chęć zdobycia lepszej pozycji (małżeństwa, a później władzy).
Balladyna zabiła Alinę, bo z zazdrości i ambicji nie chciała przegrać rywalizacji o Kirkora.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — podanie imienia: Alina. 1 p. — wskazanie motywu: zazdrość, ambicja, chęć wygrania próby lub zdobycia Kirkora albo władzy. 0 p. — inne imię i motyw niezwiązany z fabułą albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Podanie innego imienia (np. imienia matki lub rusałki) zamiast Aliny.
Motyw „z nienawiści do matki” albo „na rozkaz” — w utworze zbrodnia wynika z rywalizacji i ambicji Balladyny.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz imię ofiary Balladyny i wskazujesz motyw zbrodni.
Zadanie 19.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Które z wydarzeń w „Balladynie” następuje najwcześniej?
A.Balladyna i Alina rywalizują w lesie o maliny.
B.Balladyna zabija Alinę.
C.Balladyna zostaje królową.
D.Balladyna ginie rażona piorunem.
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Przy chronologii ustalasz, które zdarzenie jest przyczyną, a które skutkiem.
Rywalizacja o maliny jest początkiem całego łańcucha zbrodni.
Zabójstwo Aliny dokonuje się dopiero po to, by tę rywalizację wygrać.
Zostanie królową to skutek wielu wcześniejszych zbrodni.
Śmierć od pioruna jest karą i zamyka dramat.
Najwcześniej następuje rywalizacja o maliny, czyli wariant A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Zabójstwo jest skutkiem rywalizacji, więc następuje po niej.
C) Tron Balladyna zdobywa znacznie później.
D) Piorun to ostatnie wydarzenie, kara na końcu dramatu.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz najwcześniejsze wydarzenie w fabule „Balladyny”.
Zadanie 20.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Wskaż poprawną kolejność wydarzeń w „Balladynie”.
I. Balladyna zabija Alinę. II. Balladyna wychodzi za Kirkora. III. Balladyna ginie rażona piorunem. IV. Balladyna zostaje królową.
A.II, I, IV, III
B.I, IV, II, III
C.III, I, II, IV
D.I, II, IV, III
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Ustal kolejność, pytając o przyczynę i skutek każdego zdarzenia.
Najpierw dochodzi do zbrodni (I): dzięki niej Balladyna wygrywa próbę.
Jako zwyciężczyni wychodzi za Kirkora (II).
Potem sięga po władzę i zostaje królową (IV).
Na końcu spotyka ją kara: piorun (III).
Poprawna kolejność to I, II, IV, III, czyli wariant D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Ślub przed zbrodnią: małżeństwo było nagrodą za wygraną, którą Balladyna zdobyła morderstwem.
B) Korona przed ślubem: Balladyna najpierw wychodzi za mąż, potem zdobywa władzę.
C) Piorun na początku: kara kończy utwór.
Sprawdzana umiejętność: Wybierasz poprawną kolejność czterech wydarzeń z „Balladyny”.
Zadanie 21.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Ułóż wydarzenia z „Balladyny” w kolejności chronologicznej. Wpisz same litery, od najwcześniejszego do najpóźniejszego.
A. Balladyna zostaje porażona piorunem. B. Balladyna zabija Alinę. C. Siostry rywalizują o maliny. D. Balladyna zostaje królową.
Odpowiedź
Odpowiedź:C, B, D, A
Rozwiązanie
Kolejność wyznaczasz łańcuchem zbrodnia – skutek – kara.
Zaczyna się od rywalizacji o maliny (C).
Rywalizacja prowadzi do zabójstwa Aliny (B).
Zbrodnia otwiera drogę do władzy: Balladyna zostaje królową (D).
Dramat kończy kara: piorun (A).
Poprawna kolejność to C, B, D, A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — poprawne dwa pierwsze zdarzenia: C, B. 1 p. — poprawne dwa ostatnie zdarzenia: D, A. 0 p. — inna kolejność albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B, C, ... — zabójstwo przed rywalizacją: zbrodnia wynika z rywalizacji.
..., A, D — kara przed koroną: piorun kończy dramat.
Sprawdzana umiejętność: Układasz cztery wydarzenia z „Balladyny” w kolejności chronologicznej.
Zadanie 22.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Kim są główni bohaterowie „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego?
A.Braćmi z jednej rodziny w czasach średniowiecza.
B.Młodymi harcerzami przyjaźniącymi się w czasie okupacji.
C.Żołnierzami walczącymi w wojnie z 1920 roku.
D.Marynarzami na statku płynącym przez ocean.
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Zadanie sprawdza podstawową wiedzę o bohaterach i czasie akcji.
Pamiętaj, że w książce główną rolę odgrywają trzej przyjaciele.
Są młodymi ludźmi, harcerzami, którzy w czasie II wojny światowej działają w konspiracji.
Akcja dzieje się w okupowanej Polsce, a nie w średniowieczu czy na statku.
Bohaterami są młodzi harcerze przyjaźniący się w czasie okupacji.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Książka nie dotyczy średniowiecza.
C) Bohaterowie są młodzi i działają w czasie II wojny światowej, nie w 1920 roku.
D) Akcja toczy się w mieście, a nie na statku.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz, kim są bohaterowie „Kamieni na szaniec” i w jakich czasach żyją.
Zadanie 23.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Który bohater „Kamieni na szaniec” został aresztowany przez gestapo i potem odbity przez przyjaciół?
A.Rudy
B.Kirkor
C.Bilbo
D.Pan Kleks
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Zadanie sprawdza, czy łączysz wydarzenie z właściwą lekturą i jej bohaterem.
Aresztowanie przez gestapo i odbicie więźnia to wydarzenia z „Kamieni na szaniec”, czyli z okupowanej Warszawy.
Aresztowanym i odbitym przez przyjaciół bohaterem jest Rudy.
Kirkor to bohater „Balladyny”, Bilbo — „Hobbita”, Pan Kleks — „Akademii Pana Kleksa”; żaden z nich nie występuje w „Kamieniach na szaniec”.
Poprawna odpowiedź to A: Rudy.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Kirkor to postać z dramatu Słowackiego „Balladyna”, nie z „Kamieni na szaniec”.
C) Bilbo to bohater „Hobbita”, książki fantasy.
D) Pan Kleks to bohater „Akademii Pana Kleksa”.
Sprawdzana umiejętność: Przypisujesz bohaterowi „Kamieni na szaniec” wydarzenie z jego losów.
Zadanie 24.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Podaj, w którym mieście toczy się akcja „Kamieni na szaniec” oraz do jakiej konspiracyjnej organizacji harcerskiej należą bohaterowie.
Odpowiedź
Odpowiedź:Warszawa; Szare Szeregi.
Rozwiązanie
Odpowiedź składa się z dwóch informacji z podstawowej wiedzy o lekturze.
Wydarzenia rozgrywają się w okupowanej stolicy Polski, czyli w Warszawie.
Bohaterowie są harcerzami działającymi w konspiracji; organizacja nazywa się Szare Szeregi.
Akcja toczy się w Warszawie, a bohaterowie należą do Szarych Szeregów.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie Warszawy. 1 p. — wskazanie Szarych Szeregów. 0 p. — inne odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Podanie Krakowa albo Gdańska — akcja toczy się w stolicy.
Podanie „Zawiszaków”, „Orląt” itp. — organizacja bohaterów to Szare Szeregi.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz miejsce akcji i nazwę organizacji bohaterów „Kamieni na szaniec”.
Zadanie 25.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Kim jest narrator „Małego Księcia” Antoine'a de Saint-Exupéry'ego i gdzie spotyka tytułowego bohatera?
A.Marynarzem, na wyspie.
B.Lekarzem, w szpitalu.
C.Pilotem, na pustyni.
D.Nauczycielem, w szkole.
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Zadanie dotyczy sytuacji początkowej utworu.
Narrator jest dorosłym człowiekiem, który zawodowo lata samolotem.
Jego samolot ulega awarii i ląduje na pustyni.
Tam spotyka chłopca, który prosi go o narysowanie baranka.
Narrator jest pilotem i spotyka Małego Księcia na pustyni.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Narrator nie jest marynarzem, a spotkanie nie dzieje się na wyspie.
B) Narrator nie jest lekarzem.
D) Narrator nie jest nauczycielem, a spotkanie nie ma miejsca w szkole.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz narratora „Małego Księcia” i miejsce jego spotkania z bohaterem.
Zadanie 26.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Dobierz do mieszkańców planetek odwiedzanych przez Małego Księcia (1–3) ich zajęcia (a–c).
Król
Latarnik
Biznesmen
a) Liczy gwiazdy i uważa, że do niego należą. b) Zapala i gasi latarnię. c) Wydaje rozkazy i chce, by wszyscy go słuchali.
A.1–a, 2–b, 3–c
B.1–b, 2–a, 3–c
C.1–c, 2–a, 3–b
D.1–c, 2–b, 3–a
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Każda planetka przedstawia jedną „dorosłą” wadę lub dziwactwo.
Król lubi rządzić i wydawać rozkazy: 1–c.
Latarnik wykonuje jedną czynność, zapalanie i gaszenie latarni: 2–b.
Biznesmen liczy gwiazdy i uważa je za swoją własność: 3–a.
Taki układ to tylko wariant D.
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Pomylone role króla i biznesmena.
B) Latarnik nie liczy gwiazd, a biznesmen nie zapala latarni.
C) Latarnik i biznesmen zamienieni miejscami.
Sprawdzana umiejętność: Dobierasz mieszkańców planetek do ich zajęć w „Małym Księciu”.
Zadanie 27.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Podaj, o jaki kwiat dbał Mały Książę na swojej planecie, oraz wyjaśnij własnymi słowami, co znaczy „oswoić” w rozmowie Małego Księcia z Lisem.
Odpowiedź
Odpowiedź:Róża; „oswoić” znaczy nawiązać więź, sprawić, by ktoś stał się dla nas wyjątkowy i ważny.
Rozwiązanie
Odpowiedź składa się z dwóch części.
Mały Książę opiekował się różą, którą pielęgnował i o którą się troszczył.
Lis wyjaśnia, że oswajanie to tworzenie więzi: dwoje istot zaczyna być dla siebie wyjątkowych.
Dlatego Książę jest odpowiedzialny za swoją różę.
Kwiatem jest róża, a „oswoić” znaczy stworzyć więź, dzięki której ktoś staje się dla nas wyjątkowy.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie róży. 1 p. — wyjaśnienie: nawiązanie więzi, stanie się dla siebie wyjątkowymi, przyjaźń (akceptowane też: zbliżyć się do kogoś, zaprzyjaźnić się). 0 p. — inny kwiat i wyjaśnienie niezwiązane z więzią albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Podanie lilii lub tulipana zamiast róży.
Wyjaśnienie „oswoić” jako „ujarzmić zwierzę, zrobić z niego posłusznego” — w utworze chodzi o więź, nie o posłuszeństwo.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz, o jaki kwiat dbał Mały Książę, i wyjaśniasz, co znaczy „oswoić” w jego rozmowie z Lisem.
Zadanie 28.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Z której lektury pochodzi opisana sytuacja?
Młoda kobieta zabija siostrę, żeby wygrać rywalizację i zdobyć męża, a potem sięga po władzę; w końcu spotyka ją kara.
A.„Zemsta”
B.„Balladyna”
C.„Opowieść wigilijna”
D.„Dziady część II”
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Ustal, w której lekturze występuje zbrodnia sióstr, dążenie do władzy i kara.
Zabójstwo siostry z zazdrości i ambicji to wątek głównej bohaterki „Balladyny”.
Wątek władzy i kary (piorun) również pochodzi z tego dramatu.
„Zemsta”, „Opowieść wigilijna” i „Dziady część II” nie mają takiej fabuły.
Opisana sytuacja pochodzi z „Balladyny”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) „Zemsta” to komedia o sporze sąsiadów.
C) „Opowieść wigilijna” to historia przemiany skąpca.
D) „Dziady część II” to dramat o obrzędzie wywoływania duchów.
Sprawdzana umiejętność: Ustalasz, z której lektury pochodzi opisana sytuacja (zbrodnia dla władzy).
Zadanie 29.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Z której lektury pochodzi opisana sytuacja?
Grupa przyjaciół, harcerzy, w okupowanej Warszawie organizuje akcję, żeby uwolnić aresztowanego kolegę.
A.„Kamienie na szaniec”
B.„Hobbit”
C.„Mały Książę”
D.„Balladyna”
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Wskaż lekturę, w której występują harcerze i okupowana Warszawa.
Harcerze i konspiracja to elementy „Kamieni na szaniec”.
Okupowana Warszawa wyklucza „Hobbita”, „Małego Księcia” i „Balladynę”.
Akcja uwolnienia kolegi to jeden z głównych wątków książki Kamińskiego.
Opisana sytuacja pochodzi z „Kamieni na szaniec”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) „Hobbit” to opowieść fantasy.
C) „Mały Książę” to baśniowa opowieść o chłopcu z planety.
D) „Balladyna” to dramat romantyczny z elementami baśniowymi.
Sprawdzana umiejętność: Ustalasz, z której lektury pochodzi sytuacja o przyjaciołach w konspiracji.
Zadanie 30.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Dobierz do lektur (1–3) ich przesłanie (a–c).
„Balladyna”
„Kamienie na szaniec”
„Mały Książę”
a) Ważne są więzi między ludźmi i odpowiedzialność za tych, których się pokochało. b) Żądza władzy prowadzi do kolejnych zbrodni i kary. c) Przyjaźń i patriotyzm wymagają poświęcenia nawet w obliczu wojny.
A.1–a, 2–b, 3–c
B.1–c, 2–a, 3–b
C.1–b, 2–c, 3–a
D.1–b, 2–a, 3–c
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Dopasuj przesłanie do głównego wątku każdej lektury.
„Balladyna” opowiada o zbrodni popełnionej dla władzy i o karze: 1–b.
„Kamienie na szaniec” opowiada o przyjaciołach, którzy walczą w czasie wojny i poświęcają się dla ojczyzny: 2–c.
„Mały Książę” mówi o więziach, oswajaniu i odpowiedzialności: 3–a.
Taki zestaw odpowiada wariantowi C.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Przesłanie o więziach przypisane „Balladynie” — dramat dotyczy władzy i winy.
B) Przesłanie o wojnie przypisane „Balladynie”.
D) Zamienione przesłania „Kamieni na szaniec” i „Małego Księcia”.
Sprawdzana umiejętność: Dobierasz do lektur ich przesłanie.
Zadanie 31.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Dopasuj bohaterów do lektur, w których występują.
Bohaterowie:
Nemeczek
Bilbo Baggins
Łucja Pevensie
Lektury: a) *Hobbit* b) *Lew, czarownica i stara szafa* c) *Chłopcy z Placu Broni*
A.1–a, 2–b, 3–c
B.1–c, 2–a, 3–b
C.1–b, 2–c, 3–a
D.1–c, 2–b, 3–a
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Dobieranie bohatera do lektury opiera się na tym, w jakim świecie i w jakiej historii on występuje.
Nemeczek to jeden z chłopców walczących o plac w Budapeszcie, czyli bohater lektury c.
Bilbo Baggins to hobbit, który wyrusza na wyprawę z krasnoludami i czarodziejem, czyli bohater lektury a.
Łucja Pevensie jako pierwsza z rodzeństwa wchodzi przez szafę do Narnii, czyli to bohaterka lektury b.
Poprawne dopasowanie to 1–c, 2–a, 3–b, czyli odpowiedź B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Dopasowanie według kolejności liter, bez przypisania bohaterów do ich światów.
C) Nemeczek nie występuje w *Hobbicie* ani w Narnii; jest chłopcem z Placu Broni.
D) Bilbo to bohater *Hobbita*, a nie Narnii; Łucja jest bohaterką Narnii, nie *Hobbita*.
Sprawdzana umiejętność: Przypisujesz znanych bohaterów do lektur, w których występują.
Zadanie 32.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Dopasuj bohaterów do lektur, w których występują.
Bohaterowie:
Adaś Niezgódka
Kokosz
Edmund Pevensie
Lektury: a) *Kajko i Kokosz. Szkoła latania* b) *Akademia Pana Kleksa* c) *Lew, czarownica i stara szafa*
A.1–a, 2–b, 3–c
B.1–b, 2–c, 3–a
C.1–b, 2–a, 3–c
D.1–c, 2–a, 3–b
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Dobieranie polega na przypisaniu każdego bohatera do lektury, w której pełni swoją rolę.
Adaś Niezgódka to uczeń i narrator opowieści o szkole pana Kleksa, czyli bohater lektury b.
Kokosz to jeden z dwóch głównych bohaterów komiksu o wojownikach z grodu Mirmiłowo, czyli bohater lektury a.
Edmund Pevensie to brat Łucji, jedno z czworga rodzeństwa wędrującego do Narnii, czyli bohater lektury c.
Poprawne dopasowanie to 1–b, 2–a, 3–c, czyli odpowiedź C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Adaś Niezgódka nie jest bohaterem komiksu o Kajku i Kokoszu, a Kokosz nie jest uczniem Akademii.
B) Kokosz nie występuje w Narnii, a Edmund nie jest bohaterem komiksu.
D) Adaś nie jest jednym z rodzeństwa Pevensie, a Edmund nie jest uczniem Akademii.
Sprawdzana umiejętność: Przypisujesz bohaterów do lektur, także tych o podobnym, baśniowym lub komiksowym charakterze.
Zadanie 33.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Dopasuj bohaterów do lektur, w których występują.
Bohaterowie:
Gandalf
Geréb
Aslan
pan Kleks
Lektury: a) *Lew, czarownica i stara szafa* b) *Akademia Pana Kleksa* c) *Hobbit* d) *Chłopcy z Placu Broni*
A.1–c, 2–a, 3–d, 4–b
B.1–d, 2–c, 3–a, 4–b
C.1–c, 2–d, 3–b, 4–a
D.1–c, 2–d, 3–a, 4–b
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Przy czterech bohaterach najpierw przypisz tych, których świat znasz najlepiej, a resztę sprawdź wykluczeniem.
Gandalf to czarodziej towarzyszący Bilbowi i krasnoludom, więc 1–c (*Hobbit*).
Geréb to chłopiec z Budapesztu, który zdradził kolegów z Placu, więc 2–d (*Chłopcy z Placu Broni*).
Aslan to wielki lew, władca Narnii, więc 3–a (*Lew, czarownica i stara szafa*).
Pan Kleks to właściciel i nauczyciel Akademii, więc 4–b (*Akademia Pana Kleksa*).
Poprawne dopasowanie to 1–c, 2–d, 3–a, 4–b, czyli odpowiedź D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Zamienione są Geréb i Aslan: Geréb nie jest bohaterem Narnii, a Aslan nie jest chłopcem z Placu.
B) Gandalf nie występuje w *Chłopcach z Placu Broni*, a Geréb nie występuje w *Hobbicie*.
C) Zamienione są Aslan i pan Kleks: Aslan to lew z Narnii, a pan Kleks to nauczyciel z Akademii.
Sprawdzana umiejętność: Przypisujesz po jednym bohaterze z czterech różnych lektur do właściwych tytułów.
Zadanie 34.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Kim jest Aslan w lekturze *Lew, czarownica i stara szafa*?
A.Lwem, prawdziwym władcą Narnii, który ratuje Edmunda.
B.Faunem, który zaprzyjaźnia się z Łucją.
C.Najstarszym z rodzeństwa Pevensie.
D.Białą Czarownicą, która rządzi Narnią.
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Rolę bohatera ustalasz, przypominając sobie, co robi w fabule.
Aslan to wielki lew, prawdziwy władca Narnii.
Oddaje życie w miejsce Edmunda, którego Biała Czarownica uznaje za swoją własność, i ratuje go w ten sposób.
Faun, który zaprzyjaźnia się z Łucją, to ktoś inny (pan Tumnus), a Biała Czarownica jest jego przeciwniczką.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Fauna, który zaprzyjaźnia się z Łucją, uczeń myli z Aslanem; Aslan jest lwem.
C) Aslan nie należy do rodzeństwa, bo jest władcą Narnii, a nie dzieckiem z Londynu.
D) Biała Czarownica to przeciwniczka Aslana, nie on sam.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz rolę Aslana w fabule Narnii.
Zadanie 35.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Kim jest Geréb w lekturze *Chłopcy z Placu Broni*?
A.Przywódcą Czerwonych Koszul.
B.Chłopcem, który zdradził kolegów z Placu i przeszedł do wrogów.
C.Najmniejszym z chłopców, który zachorował po kąpieli w zimnej wodzie.
D.Prezesem chłopców z Placu, który kieruje obroną.
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Rolę bohatera ustalasz, przypominając sobie jego czyn.
Geréb jest chłopcem związanym z Placem, który zdradza kolegów i przechodzi na stronę Czerwonych Koszul.
Przywódcą Czerwonych Koszul jest Feri Áts, czyli ktoś inny.
Najmniejszym chłopcem, który choruje po zanurzeniu w zimnej wodzie, jest Nemeczek.
Prezesem chłopców z Placu jest Boka.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Uczeń myli zdrajcę z wrogiem; przywódcą Czerwonych Koszul jest Feri Áts.
C) To opis Nemeczka, wiernego kolegi, a nie zdrajcy.
D) To opis Boki, który stoi na czele chłopców z Placu.
Sprawdzana umiejętność: Określasz rolę Geréba w fabule *Chłopców z Placu Broni*, odróżniając go od innych bohaterów.
Zadanie 36.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Napisz, kim jest Gandalf w *Hobbicie* i co zrobił na początku opowieści, że Bilbo wyruszył z krasnoludami.
Odpowiedź
Odpowiedź:Gandalf jest czarodziejem. Przyprowadził krasnoludów do domu Bilba i polecił im go jako włamywacza do wyprawy.
Rozwiązanie
Odpowiedź ma dwie części: kim jest bohater i co zrobił.
Gandalf jest czarodziejem, który towarzyszy bohaterom na początku wyprawy.
Na początku opowieści odwiedza Bilba razem z krasnoludami.
To on poleca krasnoludom Bilba jako włamywacza, dzięki czemu hobbit dołącza do wyprawy.
Gandalf jest czarodziejem, który skłonił krasnoludów i Bilba do wspólnej wyprawy.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie, że Gandalf jest czarodziejem. 1 p. — wskazanie, że przyprowadził krasnoludów do Bilba albo polecił Bilba na włamywacza do wyprawy (wystarczy jedno z tych działań). 0 p. — odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Uczeń pisze, że Gandalf jest krasnoludem lub hobbitem; jest czarodziejem.
Uczeń opisuje późniejsze wydarzenia (np. bitwę) zamiast początku wyprawy.
Uczeń pisze, że Bilbo sam wymyślił wyprawę, a nie została mu zaproponowana.
Sprawdzana umiejętność: Wyjaśniasz, kim jest Gandalf i jaką rolę odgrywa na początku wyprawy Bilba.
Zadanie 37.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Ułóż wydarzenia z lektury *Lew, czarownica i stara szafa* w kolejności, w jakiej następowały w opowieści.
Rodzeństwo Pevensie zostaje koronowane na władców Narnii.
Edmund w Narnii spotyka Białą Czarownicę.
Łucja w Narnii spotyka fauna.
Aslan oddaje życie na Kamiennym Stole.
A.2–3–4–1
B.3–2–1–4
C.3–2–4–1
D.3–4–2–1
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Kolejność wydarzeń ustalasz od tego, co otwiera fabułę, do tego, co ją zamyka.
Najpierw Łucja jako pierwsza wchodzi do Narnii i spotyka fauna (3).
Potem do Narnii trafia Edmund i poznaje Białą Czarownicę (2).
Później Aslan oddaje życie na Kamiennym Stole (4).
Na końcu rodzeństwo zostaje koronowane (1).
Poprawna kolejność to 3–2–4–1, czyli odpowiedź C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Edmund nie mógł wejść do Narnii przed Łucją, która była tam pierwsza.
B) Koronacja jest zakończeniem opowieści, nie może poprzedzać ofiary Aslana.
D) Ofiara Aslana następuje dopiero po zdradzie Edmunda, więc nie może stać przed spotkaniem Edmunda z Czarownicą.
Sprawdzana umiejętność: Układasz w kolejności główne wydarzenia z Narnii.
Zadanie 38.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Ułóż wydarzenia z lektury *Chłopcy z Placu Broni* dotyczące Nemeczka w kolejności, w jakiej następowały.
Nemeczek umiera.
Nemeczek zostaje zanurzony w zimnej wodzie w Ogrodzie Botanicznym.
Chory Nemeczek bierze udział w bitwie o Plac.
A.1–2–3
B.2–1–3
C.3–2–1
D.2–3–1
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Kolejność ustalasz, pamiętając, że choroba jest skutkiem zanurzenia, a śmierć zamyka historię.
Najpierw Nemeczek zostaje zanurzony w zimnej wodzie w Ogrodzie Botanicznym (2).
Przez to choruje, ale mimo to bierze udział w bitwie o Plac (3).
Na końcu umiera (1).
Poprawna kolejność to 2–3–1, czyli odpowiedź D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Śmierć Nemeczka jest ostatnim wydarzeniem, a nie pierwszym.
B) Nemeczek nie umiera przed bitwą; walczy w niej już chory.
C) Bitwa nie mogła poprzedzać zanurzenia, bo to ono wywołało chorobę, z którą Nemeczek poszedł do walki.
Sprawdzana umiejętność: Układasz w kolejności wydarzenia z ostatniej części fabuły *Chłopców z Placu Broni*.
Zadanie 39.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Ułóż wydarzenia z lektury *Hobbit* w kolejności, w jakiej następowały. Zapisz same litery od pierwszego do ostatniego wydarzenia.
a) Bitwa Pięciu Armii. b) Bilbo spotyka Golluma. c) Krasnoludy i Gandalf odwiedzają dom Bilba. d) Wyprawa przez Mroczną Puszczę. e) Pobyt u Beorna.
Odpowiedź
Odpowiedź:c, b, e, d, a
Rozwiązanie
Wydarzenia układasz w kolejności wyprawy, od domu Bilba po bitwę.
Wyprawę rozpoczyna wizyta krasnoludów i Gandalfa w domu Bilba (c).
W górach Bilbo spotyka Golluma (b).
Potem drużyna zatrzymuje się u Beorna (e).
Następnie przechodzi przez Mroczną Puszczę (d).
Opowieść kończy się Bitwą Pięciu Armii (a).
Poprawna kolejność to c, b, e, d, a.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — poprawnie wskazane wydarzenie pierwsze (c) i ostatnie (a). 1 p. — poprawna kolejność wydarzeń pośrednich: b, e, d. 0 p. — inna odpowiedź albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Uczeń stawia pobyt u Beorna po Mrocznej Puszczy, a Beorn pomaga drużynie przed wejściem do puszczy.
Uczeń stawia spotkanie z Gollumem przed wizytą krasnoludów; wyprawa musi się najpierw zacząć.
Uczeń umieszcza bitwę przed puszczą; bitwa jest jednym z ostatnich wydarzeń.
Sprawdzana umiejętność: Układasz pięć głównych wydarzeń z *Hobbita* w kolejności.
Zadanie 40.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Wskaż sytuację, która pochodzi z lektury *Lew, czarownica i stara szafa*.
A.Chłopcy bronią swojego placu przed Czerwonymi Koszulami.
B.Rodzeństwo wchodzi przez szafę do zaśnieżonej krainy.
C.Hobbit wyrusza z krasnoludami po skarb strzeżony przez smoka.
D.Dwaj wojownicy z grodu Mirmiłowo mierzą się z rycerzami.
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Sytuację przypisujesz lekturze, pamiętając, o czym ona jest.
Obrona placu przed Czerwonymi Koszulami to *Chłopcy z Placu Broni*.
Wyprawa hobbita po skarb strzeżony przez smoka to *Hobbit*.
Dwaj wojownicy z Mirmiłowa to bohaterowie komiksu o Kajku i Kokoszu.
Wejście przez szafę do zaśnieżonej Narnii to *Lew, czarownica i stara szafa*.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) To sytuacja z *Chłopców z Placu Broni*.
C) To sytuacja z *Hobbita*.
D) To sytuacja z komiksu o Kajku i Kokoszu.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz lekturę po charakterystycznej sytuacji, w której znajdują się bohaterowie.
Zadanie 41.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Który opis sytuacji pasuje do Edmunda Pevensie z lektury *Lew, czarownica i stara szafa*?
A.Przyjmuje od Białej Czarownicy słodycze i obietnice, a potem zdradza rodzeństwo.
B.Jako pierwszy z rodzeństwa wchodzi do Narnii i spotyka fauna.
C.Oddaje życie na Kamiennym Stole.
D.Rządzi Narnią jako Biała Czarownica.
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Opis dopasowujesz do bohatera, sprawdzając, kto naprawdę zrobił to, co w nim napisano.
Edmund daje się zwieść Białej Czarownicy: przyjmuje od niej słodycze i obietnice i zdradza rodzeństwo.
Jako pierwsza do Narnii wchodzi Łucja i spotyka fauna, więc opis B pasuje do niej.
Na Kamiennym Stole życie oddaje Aslan, więc opis C pasuje do niego.
Narnią rządzi Biała Czarownica, a Edmund jest jednym z dzieci, nie jej władzą.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) To opis Łucji, a nie Edmunda.
C) To opis Aslana, który ratuje Edmunda.
D) Biała Czarownica to oddzielna postać, przeciwniczka dzieci.
Sprawdzana umiejętność: Dopasowujesz opis sytuacji do konkretnego bohatera Narnii, odróżniając go od pozostałych.
Zadanie 42.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnie
Z listy: *Akademia Pana Kleksa*, *Kajko i Kokosz. Szkoła latania*, *Lew, czarownica i stara szafa*, *Chłopcy z Placu Broni*, *Hobbit* wybierz jedną lekturę, w której jeden z bohaterów zdradza rodzeństwo, a potem zostaje uratowany przez cudze poświęcenie. Podaj tytuł i uzasadnij wybór jednym zdaniem.
Odpowiedź
Odpowiedź:*Lew, czarownica i stara szafa*. Edmund zdradza rodzeństwo, przyjmując stronę Białej Czarownicy, a Aslan oddaje życie, żeby go ocalić.
Rozwiązanie
Szukasz lektury, w której jeden z braci lub sióstr zdradza, a potem ktoś płaci za niego cenę.
Rodzeństwo występuje w *Lwie, czarownicy i starej szafie*: to czworo Pevensie.
Edmund przyjmuje stronę Białej Czarownicy i zdradza rodzeństwo.
Aslan oddaje życie na Kamiennym Stole i ocala go.
Poprawny wybór to *Lew, czarownica i stara szafa*; Edmund zdradza, a Aslan go ratuje.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie tytułu *Lew, czarownica i stara szafa*. 1 p. — uzasadnienie odwołujące się do Edmunda i Aslana (zdrada i poświęcenie Aslana). 0 p. — inny tytuł, uzasadnienie niezgodne z fabułą albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Uczeń wybiera *Chłopców z Placu Broni*, bo tam też pojawia się zdrada; ale Geréb zdradza kolegów, a nie rodzeństwo, i nikt nie płaci za niego ceny.
Uczeń wybiera właściwą lekturę, ale w uzasadnieniu nie wymienia nikogo z bohaterów (np. pisze tylko „bo jest w niej zdrada”).
Uczeń przypisuje poświęcenie komuś innemu niż Aslan (np. Łucji).
Sprawdzana umiejętność: Wybierasz z listy lekturę pasującą do opisu i uzasadniasz wybór faktem z fabuły.
Zadanie 43.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Z listy: *Akademia Pana Kleksa*, *Kajko i Kokosz. Szkoła latania*, *Lew, czarownica i stara szafa*, *Chłopcy z Placu Broni*, *Hobbit* wybierz jedną lekturę, w której bohater mały lub słaby wykazuje się odwagą. Podaj tytuł, wskaż bohatera i uzasadnij wybór jednym zdaniem.
Odpowiedź
Odpowiedź:Możliwe odpowiedzi:
*Chłopcy z Placu Broni*, Nemeczek: mimo choroby bierze udział w bitwie o Plac.
*Hobbit*, Bilbo: niewielki, nieprzyzwyczajony do przygód hobbit wyrusza w niebezpieczną wyprawę z krasnoludami.
*Lew, czarownica i stara szafa*, Łucja: najmłodsza z rodzeństwa, jako pierwsza wchodzi do Narnii i nie wycofuje się z tego, co tam zobaczyła.
Rozwiązanie
W tym zadaniu możliwa jest więcej niż jedna odpowiedź; liczy się związek bohatera z faktem z fabuły.
Wybierz lekturę, w której występuje bohater mały lub słaby.
Nazwij bohatera i odnieś się do konkretnego wydarzenia, w którym wykazał odwagę.
Sprawdź, czy bohater naprawdę występuje w wybranej lekturze.
Dobra odpowiedź to np. Nemeczek z *Chłopców z Placu Broni*, który mimo choroby walczy o Plac.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wybór jednej z lektur: *Chłopcy z Placu Broni*, *Hobbit* albo *Lew, czarownica i stara szafa*, z podaniem bohatera, który w niej występuje. 1 p. — uzasadnienie zgodne z fabułą i dotyczące wskazanego bohatera. 0 p. — wybór innej lektury, bohater spoza wybranej lektury, uzasadnienie niezgodne z fabułą albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Uczeń wskazuje bohatera, który nie występuje w wybranej lekturze (np. Nemeczka w *Hobbicie*).
Uczeń podaje ogólnik („bo był odważny”) bez żadnego wydarzenia z fabuły.
Uczeń wybiera lekturę, w której nie ma bohatera spełniającego warunek, np. *Akademię Pana Kleksa*, i nie uzasadnia wyboru faktem.
Sprawdzana umiejętność: Wybierasz lekturę z kilku możliwych i uzasadniasz wybór faktem z fabuły.
Zadanie 44.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Dopasuj autorów do lektur.
Autorzy:
Jan Brzechwa
J.R.R. Tolkien
Ferenc Molnár
Lektury: a) *Hobbit* b) *Chłopcy z Placu Broni* c) *Akademia Pana Kleksa*
A.1–a, 2–b, 3–c
B.1–b, 2–c, 3–a
C.1–c, 2–a, 3–b
D.1–c, 2–b, 3–a
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Autorów przypisujesz do lektur, które znasz z okładki.
Jan Brzechwa jest autorem *Akademii Pana Kleksa* (c).
J.R.R. Tolkien jest autorem *Hobbita* (a).
Ferenc Molnár jest autorem *Chłopców z Placu Broni* (b).
Poprawne dopasowanie to 1–c, 2–a, 3–b, czyli odpowiedź C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Brzechwa nie napisał *Hobbita*, a Tolkien nie napisał *Chłopców z Placu Broni*.
B) Brzechwa nie jest autorem *Chłopców z Placu Broni*.
D) Tolkien nie jest autorem *Chłopców z Placu Broni*, a Molnár nie napisał *Hobbita*.
Sprawdzana umiejętność: Przypisujesz autorów do lektur klas IV–VI.
Zadanie 45.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Wskaż zdanie prawdziwe.
A.*Hobbita* napisał C.S. Lewis.
B.*Akademię Pana Kleksa* napisał Ferenc Molnár.
C.*Chłopcy z Placu Broni* to komiks.
D.*Kajko i Kokosz. Szkoła latania* to komiks Janusza Christy.
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Zdania sprawdzasz po kolei, porównując autora i gatunek z tytułem.
*Hobbita* napisał Tolkien, a C.S. Lewis jest autorem opowieści o Narnii.
*Akademię Pana Kleksa* napisał Jan Brzechwa, a Molnár jest autorem *Chłopców z Placu Broni*.
*Chłopcy z Placu Broni* to powieść, a nie komiks.
*Kajko i Kokosz. Szkoła latania* to komiks Janusza Christy.
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Uczeń myli Tolkiena z Lewisem; obaj piszą fantastykę, ale to różni autorzy.
B) Uczeń myli autora *Akademii Pana Kleksa* z autorem innej lektury.
C) Uczeń uznaje, że lektura o chłopcach jest komiksem; *Chłopcy z Placu Broni* to powieść.
Sprawdzana umiejętność: Wybierasz zdanie prawdziwe o autorach i rodzaju lektur.
Zadanie 46.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Przeczytaj opis sytuacji z mitu.
Bohater sprzeciwił się bogom, bo chciał pomóc ludziom: wykradł bogom ogień i przekazał go śmiertelnikom. Za karę został przykuty do skały, a orzeł codziennie wyjadał mu wątrobę.
Wskaż bohatera tego mitu.
A.Syzyf
B.Prometeusz
C.Herakles
D.Dedal
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Bohatera mitu rozpoznajesz po jego najważniejszym czynie i po karze, którą poniósł.
Wyodrębnij z opisu kluczowy czyn: bohater wykradł bogom ogień i dał go ludziom.
Zwróć uwagę na karę: przykucie do skały i orzeł wyjadający wątrobę.
Ten czyn i tę karę łączy się z Prometeuszem, który pomógł ludziom wbrew woli bogów.
Pozostałych bohaterów łączą z mitami inne sytuacje, więc nie pasują do opisu.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Syzyf został ukarany za co innego: bez końca toczył pod górę głaz, który staczał się z powrotem.
C) Herakles to bohater dwunastu prac i nie kojarzy się z kradzieżą ognia.
D) Dedal to wynalazca i budowniczy labiryntu, który uciekał z Krety na skrzydłach.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz bohatera mitu po opisie jego czynu i kary.
Zadanie 47.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Wskaż poprawne streszczenie mitu o Demeter i Korze.
A.Hades porwał Korę do podziemia, Demeter w rozpaczy odebrała ziemi urodzaj, a coroczny powrót Kory do matki tłumaczy zmianę pór roku.
B.Demeter ukarała ludzi nieurodzajem za to, że wykradli bogom ogień, a Kora była jedyną osobą, która jej współczuła.
C.Demeter porwała Hadesowi córkę, a Hades w odwecie zesłał na ziemię potop, który zakończył się wraz z nastaniem lata.
D.Kora wzbiła się nad morze na skrzydłach z wosku, spadła do wody, a Demeter z żalu przestała dbać o urodzaj.
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Mit o Demeter i Korze wyjaśnia, skąd się biorą pory roku; sprawdź, które streszczenie zawiera właśnie tę sytuację.
Wypisz wydarzenia z mitu: Hades porywa Korę do podziemia, Demeter szuka córki i w rozpaczy odbiera ziemi urodzaj.
Następnie Kora wraca do matki, ale nie na stałe; z tej zmiany wynikają pory roku.
Streszczenie A zawiera wszystkie te wydarzenia.
B i D mieszają ten mit z mitami o Prometeuszu i Ikarze, a C odwraca role (to Hades porwał Korę).
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Kradzież ognia to mit o Prometeuszu, a nie o Demeter.
C) W micie to Hades porywa Korę, a nie Demeter porywa córkę Hadesowi; w micie nie ma potopu.
D) Lot na woskowych skrzydłach to mit o Dedalu i Ikarze.
Sprawdzana umiejętność: Wybierasz poprawne streszczenie mitu o Demeter i Korze spośród streszczeń pomieszanych z innymi mitami.
Zadanie 48.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Odpowiedz na pytania o mit o Tezeuszu i Ariadnie.
a) Z jakim potworem walczył Tezeusz w labiryncie? b) Do czego Tezeuszowi posłużyła nić, którą dała mu Ariadna?
Odpowiedź
Odpowiedź:a) z Minotaurem; b) żeby po zabiciu potwora odnaleźć drogę wyjścia z labiryntu
Rozwiązanie
Odpowiadasz osobno na każde pytanie, odwołując się do wydarzeń z mitu.
W labiryncie na Krecie mieszkał Minotaur, potwór o ciele człowieka i głowie byka. Tezeusz walczył właśnie z nim.
Ariadna dała Tezeuszowi kłębek nici. Bohater rozwijał ją po drodze, a po walce wrócił po niej do wyjścia, bo labirynt był tak zawiły, że łatwo było się w nim zgubić.
Poprawna odpowiedź: a) Minotaur; b) nić pomogła wyjść z labiryntu. Akceptowane: w a) „potwór o głowie byka”; w b) „żeby nie zabłądził”, „żeby trafił z powrotem do wyjścia”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — podanie Minotaura (lub opisu: potwór z głową byka). 1 p. — wyjaśnienie, że nić pomogła odnaleźć wyjście z labiryntu (nie zabłądzić). 0 p. — inne odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Wpisanie „Cerber” lub „Meduza”: to potwory z innych mitów.
„Nić pomogła zabić potwora”: nić nie była bronią, tylko drogowskazem do wyjścia.
Odpowiedź ogólna typu „nić pomagała”: bez wskazania, że chodzi o wyjście z labiryntu, nie dostaniesz punktu.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz dwa fakty z mitu o Tezeuszu i Ariadnie: przeciwnika bohatera i funkcję nici.
Zadanie 49.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Wyrażenie nić Ariadny pochodzi z mitu o Tezeuszu. Co oznacza ono w użyciu przenośnym?
A.pułapkę, z której nie ma wyjścia
B.kruchą więź między dwojgiem ludzi
C.wskazówkę lub sposób, który pomaga wyjść z trudnej, zawiłej sytuacji
D.wielką siłę fizyczną bohatera
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Znaczenie przenośne wyprowadzasz z funkcji, jaką dany przedmiot pełnił w micie.
W micie Ariadna daje Tezeuszowi nić, aby po zabiciu Minotaura nie zabłądził i trafił do wyjścia z labiryntu.
Nić pomaga więc wydostać się z bardzo zawiłego miejsca.
Przenośnie „nić Ariadny” oznacza coś, co pozwala odnaleźć drogę w skomplikowanej sytuacji.
Wariant C opisuje właśnie takie znaczenie.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) To odwrócenie sensu: nić nie wciąga w pułapkę, tylko pomaga z niej wyjść (labirynt był pułapką).
B) Uczeń kojarzy „nić” z „nicią porozumienia”, ale nić Ariadny jest wskazówką, a nie więzią.
D) Nić nie ma związku z siłą; Tezeusz pokonał Minotaura własną siłą, a nić posłużyła do wyjścia.
Sprawdzana umiejętność: Wyjaśniasz przenośne znaczenie wyrażenia „nić Ariadny”, znając mit.
Zadanie 50.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Wskaż zdanie, w którym poprawnie użyto określenia syzyfowa praca.
A.Ekipa zakończyła syzyfową pracę i z dumą przecięła wstęgę na nowym moście.
B.Dzięki syzyfowej pracy cała klasa zdobyła nagrodę za pomysłowość.
C.Układanie klocków idzie mi błyskawicznie, to naprawdę syzyfowa praca.
D.Codzienne zamiatanie schodów, na które wiatr natychmiast znosi nowe liście, to syzyfowa praca.
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Wyrażenie „syzyfowa praca” znaczy: wysiłek żmudny, ciężki i bezskuteczny, który trzeba stale powtarzać.
W micie Syzyf bez końca toczył pod górę głaz, który zawsze staczał się z powrotem.
Przenośnie syzyfową pracą nazywasz więc działanie bez końca i bez efektu.
W zdaniach A i B praca przynosi sukces, więc wyrażenie nie pasuje. W zdaniu C praca idzie łatwo i szybko, więc to też nie to.
W zdaniu D wysiłek stale się powtarza, a efekt natychmiast znika. To właściwe użycie.
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Ukończony most to efekt wysiłku, a syzyfowa praca nie przynosi rezultatu.
B) Nagroda to sukces, więc wyrażenie nie pasuje.
C) Syzyfowa praca jest uciążliwa, a nie łatwa i szybka.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz poprawne użycie wyrażenia „syzyfowa praca” w zdaniu.
Zadanie 51.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Odpowiedz w dwóch krótkich zdaniach.
a) Dlaczego Ikar spadł do morza? b) Co przenośnie oznacza wyrażenie ikarowy lot?
Odpowiedź
Odpowiedź:a) Nie posłuchał ostrzeżenia ojca (Dedala), wzbił się zbyt blisko słońca, wosk w jego skrzydłach stopniał i Ikar spadł. b) Zbyt śmiała, ryzykowna lub nierozważna próba, która kończy się upadkiem lub klęską.
Rozwiązanie
Najpierw przypomnij sobie przebieg mitu, a potem przenieś jego sens na sytuację z życia.
Dedal zbudował skrzydła, w których pióra były przymocowane woskiem, i ostrzegał syna, by nie wznosił się za wysoko.
Ikar nie posłuchał, poleciał zbyt blisko słońca; wosk stopniał i chłopiec spadł do morza.
Przenośnie „ikarowy lot” to taka śmiała, ryzykowna próba, w której ktoś przecenia swoje siły i ponosi klęskę.
Poprawna odpowiedź: a) Ikar zbliżył się do słońca mimo ostrzeżenia, wosk stopniał, spadł; b) nierozważna, zbyt ambitna próba kończąca się porażką. Akceptowane w a): wystarczy podać przyczynę (zbyt wysoki lot, stopienie wosku). W b): „zbytnia pewność siebie zakończona upadkiem”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wyjaśnienie, że Ikar wzbił się zbyt wysoko / blisko słońca i wosk w skrzydłach stopniał. 1 p. — podanie przenośnego znaczenia: zbyt śmiała, nierozważna próba kończąca się upadkiem lub klęską. 0 p. — inne odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Odpowiedź „bo skrzydła się połamały”: w micie przyczyną było stopienie wosku, a nie złamanie skrzydeł.
W b) samo „lot w kosmos” lub „latanie”: wyrażenie jest przenośnią, a nie nazwą lotu.
W b) „udana ucieczka”: ucieczkę przeżył Dedal, a Ikar poniósł klęskę.
Sprawdzana umiejętność: Łączysz wydarzenia z mitu o Ikarze z przenośnym znaczeniem wyrażenia „ikarowy lot”.
Zadanie 52.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Według biblijnej opowieści o stworzeniu świata Bóg tworzył świat przez kolejne dni. Którego dnia Bóg odpoczął po pracy?
A.pierwszego
B.trzeciego
C.szóstego
D.siódmego
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
W Księdze Rodzaju stworzenie świata zajmuje sześć dni, a po nich następuje dzień odpoczynku.
Przez sześć dni Bóg stwarza kolejne części świata.
Szóstego dnia stwarza zwierzęta lądowe i człowieka.
Siódmego dnia Bóg odpoczywa po stworzeniu świata.
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Pierwszego dnia Bóg stworzył światło i oddzielił je od ciemności, a odpoczynek nastąpił na końcu.
B) Trzeciego dnia trwa jeszcze stwarzanie świata, a odpoczynek jest dopiero po jego zakończeniu.
C) Szóstego dnia Bóg stworzył człowieka, czyli ostatni etap pracy; odpoczynek przypada dzień później.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz fakt z biblijnej opowieści o stworzeniu świata.
Zadanie 53.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
W przypowieści o talentach pan wyjeżdża w podróż i powierza sługom swój majątek w talentach: jednemu pięć, drugiemu dwa, a trzeciemu jeden. Jak postąpił sługa, który dostał jeden talent?
A.Zakopał go w ziemi.
B.Zainwestował go i podwoił.
C.Rozdał go ubogim.
D.Wydał go na ucztę dla przyjaciół.
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
W przypowieści dwaj pierwsi słudzy pomnażają majątek, a trzeci się boi i nic z nim nie robi.
Słudzy z pięcioma i z dwoma talentami pracują i oddają panu więcej, niż dostali.
Sługa z jednym talentem zakopuje go w ziemi, aby go nie stracić.
Warianty C i D nie występują w przypowieści.
Wariant B opisuje postępowanie dwóch pozostałych sług, a nie trzeciego.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) To zachowanie sług, którzy dostali pięć i dwa talenty, a nie jeden.
C) W przypowieści nie ma rozdawania pieniędzy ubogim.
D) W przypowieści nie ma uczty; sługa zakopał talent z obawy przed utratą.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz zachowanie sługi z przypowieści o talentach i odróżniasz je od zachowania pozostałych sług.
Zadanie 54.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
W przypowieści o miłosiernym Samarytaninie bandyci napadli i zranili człowieka idącego z Jerozolimy do Jerycha. Obok rannego przeszli kolejno kapłan i lewita.
a) Kto zatrzymał się i pomógł rannemu? b) Czego uczy ta przypowieść? Odpowiedz jednym zdaniem.
Odpowiedź
Odpowiedź:a) Samarytanin; b) Trzeba pomagać każdemu, kto jest w potrzebie, bez względu na jego pochodzenie, bo bliźnim jest każdy człowiek.
Rozwiązanie
Odpowiadasz na dwa pytania: o postać i o sens przypowieści.
Kapłan i lewita widzą rannego, ale idą dalej. Pomaga mu dopiero trzeci przechodzień: Samarytanin, czyli człowiek z innego narodu.
Samarytanin opatruje rany i dba o rannego.
Przypowieść uczy bezinteresownej pomocy i miłosierdzia: bliźnim jest każdy, kto potrzebuje pomocy, nawet obcy.
Poprawna odpowiedź: a) Samarytanin; b) należy pomagać każdemu potrzebującemu. Akceptowane w b): „trzeba okazywać miłosierdzie”, „nie wolno przechodzić obojętnie obok cudzej krzywdy”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie Samarytanina. 1 p. — sformułowanie nauki: pomagaj każdemu potrzebującemu / bądź miłosierny wobec obcych. 0 p. — inne odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Wpisanie „kapłan” lub „lewita”: to dwaj przechodnie, którzy nie pomogli.
W b) opis fabuły („Samarytanin pomógł rannemu”): zamiast nauki podajesz to, co się wydarzyło.
W b) „trzeba pomagać tylko swoim”: przypowieść mówi dokładnie odwrotnie.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz bohatera przypowieści o miłosiernym Samarytaninie i jej naukę.
Zadanie 55.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Wskaż poprawną informację o Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza.
A.To dramat romantyczny o powstaniu listopadowym.
B.Akcja rozgrywa się w Warszawie podczas powstania.
C.To epopeja narodowa, a akcja toczy się głównie w Soplicowie na Litwie.
D.To ballada o dziewczynie z jeziora i niewiernym strzelcu.
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Pan Tadeusz to długi utwór epicki pisany wierszem, który opowiada o życiu szlachty na Litwie.
„Pan Tadeusz” jest epopeją narodową, nie dramatem i nie balladą.
Głównym miejscem akcji jest Soplicowo, szlachecki dwór na Litwie.
Zdanie A myli epopeję z dramatem, B podaje złe miejsce, a D opisuje inny utwór (balladę „Świtezianka”).
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) „Pan Tadeusz” nie jest dramatem; to utwór epicki pisany wierszem.
B) Akcja nie rozgrywa się w Warszawie, tylko na Litwie.
D) Opis pasuje do ballady „Świtezianka”, a nie do epopei.
Sprawdzana umiejętność: Wybierasz zdanie prawdziwe o gatunku i miejscu akcji „Pana Tadeusza”.
Zadanie 56.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Kim naprawdę był tajemniczy bernardyn, ksiądz Robak, z Pana Tadeusza?
A.Gerwazym, klucznikiem Horeszków
B.Jackiem Soplicą, ojcem Tadeusza
C.Sędzią Soplicą, gospodarzem Soplicowa
D.Tadeuszem, który ukrywał się przed rodziną
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Ksiądz Robak ukrywa swoją prawdziwą tożsamość.
W Soplicowie pojawia się tajemniczy bernardyn Robak, który działa na rzecz sprawy narodowej.
Z utworu wynika, że to w rzeczywistości Jacek Soplica, brat Sędziego, ojciec Tadeusza.
Gerwazy jest klucznikiem Horeszków, Sędzia to inna postać, a Tadeusz to syn Jacka, więc A, C i D odpadają.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Gerwazy to postać z zamku Horeszków i jest osobną postacią; nie ukrywa się pod imieniem Robak.
C) Sędzia Soplica to inna postać; Robak jest jego bratem.
D) Tadeusz to syn Jacka Soplicy, a nie ksiądz.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz, kim naprawdę był ksiądz Robak w „Panu Tadeuszu”.
Zadanie 57.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Dobierz numer księgi Pana Tadeusza do jej tytułu.
Księga I
Księga II
Księga XII
a) Zamek b) Kochajmy się! c) Gospodarstwo
A.1–c, 2–a, 3–b
B.1–a, 2–c, 3–b
C.1–b, 2–a, 3–c
D.1–c, 2–b, 3–a
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Tytuły ksiąg trzeba znać z lektury; układasz je według kolejności utworu.
Księga I nosi tytuł „Gospodarstwo”, bo przedstawia Soplicowo i jego gospodarzy, czyli 1–c.
Księga II nosi tytuł „Zamek”, czyli 2–a.
Księga XII, ostatnia, ma tytuł „Kochajmy się!”, czyli 3–b.
Pasuje do tego zestaw z wariantu A.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Zamienione księgi I i II: „Zamek” to druga księga, a „Gospodarstwo” to pierwsza.
C) „Kochajmy się!” kończy utwór, a nie otwiera go.
D) Zamieniona druga i dwunasta księga.
Sprawdzana umiejętność: Dobierasz numery ksiąg „Pana Tadeusza” do ich tytułów.
Zadanie 58.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Który bohater lektury Henryka Sienkiewicza jest latarnikiem na odludnej wyspie, tęskni za ojczyzną i wzrusza się, czytając Pana Tadeusza?
A.Marcin Borowicz
B.Winicjusz
C.Skawiński
D.Ordon
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Bohatera lektury rozpoznajesz po tytule i po sytuacji.
Zadanie dotyczy noweli „Latarnik”, w której głównym bohaterem jest Skawiński.
Skawiński, polski tułacz, pracuje jako latarnik na wyspie, z dala od kraju.
Lektura „Pana Tadeusza” budzi w nim tęsknotę za ojczyzną.
Inne postaci pochodzą z innych lektur.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Marcin Borowicz to bohater „Syzyfowych prac” Żeromskiego.
B) Winicjusz to bohater „Quo vadis”.
D) Ordon to bohater wiersza „Reduta Ordona” Mickiewicza.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz bohatera „Latarnika” po opisie jego sytuacji.
Zadanie 59.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Wskaż poprawny opis sytuacji z utworu Reduta Ordona Adama Mickiewicza.
A.Polscy żołnierze świętują zwycięstwo pod Warszawą, a Ordon odbiera nagrodę.
B.Rosjanie szturmują redutę w Warszawie, a jej dowódca Ordon wysadza ją w powietrze, aby nie oddać jej wrogowi.
C.Ordon wraca z wygnania i odnajduje na reducie rodzinny dom.
D.Ordon odmawia obrony reduty i ucieka z oddziałem przed Rosjanami.
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
„Reduta Ordona” opowiada o obronie warszawskiej reduty podczas powstania listopadowego.
Rosjanie atakują redutę, której broni Ordon z żołnierzami.
Ordon dostrzega, że obrona jest przegrana.
Wysadza redutę w powietrze, aby nie wpadła w ręce wroga.
Opis zawarty w B zgadza się z tą sytuacją, a w A, C i D nie występuje żaden z tych elementów.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) W utworze nie ma zwycięskiej uroczystości; to opowieść o bohaterskiej, przegranej obronie.
C) Ordon nie wraca z wygnania; broni reduty.
D) Ordon nie ucieka, tylko trwa na stanowisku do końca.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz sytuację przedstawioną w „Reducie Ordona”.
Zadanie 60.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Za co została ukarana postać strzelca z ballady Świtezianka Adama Mickiewicza?
„Świtezianka” to ballada, w której nadprzyrodzona postać karze człowieka za niedotrzymanie słowa.
Strzelec spotyka nad jeziorem dziewczynę (Świteziankę) i składa jej przysięgę wierności.
Potem nie dotrzymuje tej przysięgi.
Za złamanie obietnicy spotyka go kara.
Wariant D opisuje właśnie ten powód, a wariantów A, B i C w balladzie nie ma.
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) W balladzie nie ma kradzieży ani skarbu.
B) W balladzie nie ma wycinania lasu.
C) Strzelec nie jest karany za odmowę pomocy, lecz za niewierność.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz powód kary strzelca w balladzie „Świtezianka”.
Zadanie 61.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Który utwór opowiada o miłości Winicjusza i chrześcijanki Ligii w Rzymie za czasów cesarza Nerona?
A.Quo vadis
B.Latarnik
C.Świtezianka
D.Reduta Ordona
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Lekturę wybierasz po bohaterach i czasie akcji.
Winicjusz i Ligia to bohaterowie powieści Sienkiewicza „Quo vadis”.
Akcja rozgrywa się w starożytnym Rzymie za panowania Nerona.
Pozostałe utwory dotyczą innych czasów i bohaterów.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) „Latarnik” opowiada o polskim tułaczu na wyspie.
C) „Świtezianka” to ballada o strzelcu i dziewczynie znad jeziora.
D) „Reduta Ordona” przedstawia obronę reduty w powstaniu listopadowym.
Sprawdzana umiejętność: Dobierasz lekturę do opisu sytuacji jej bohaterów.
Zadanie 62.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Wskaż poprawne zdanie o Syzyfowych pracach Stefana Żeromskiego.
A.Bohaterowie bronią warszawskiej reduty w czasie powstania.
B.Głównym bohaterem jest latarnik, który tęskni za ojczyzną.
C.Marcin Borowicz uczy się w gimnazjum w zaborze rosyjskim, gdzie Polaków poddaje się rusyfikacji.
D.Powieść opowiada o miłości rzymskiego żołnierza do chrześcijanki.
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
„Syzyfowe prace” to powieść o polskich uczniach w szkole w zaborze rosyjskim.
Głównym bohaterem jest Marcin Borowicz, uczeń gimnazjum.
Akcja rozgrywa się w zaborze rosyjskim, gdzie władze próbują zrusyfikować młodzież.
Zdanie A opisuje „Redutę Ordona”, B „Latarnika”, D „Quo vadis”.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) To opis „Reduty Ordona”.
B) To opis „Latarnika”.
D) To opis „Quo vadis”.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz poprawny opis „Syzyfowych prac”, odrzucając opisy innych lektur.
Zadanie 63.(0–3 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Wybierz jedną lekturę: Latarnik Henryka Sienkiewicza, Reduta Ordona Adama Mickiewicza albo Syzyfowe prace Stefana Żeromskiego. Podaj: 1) tytuł wybranej lektury, 2) imię lub nazwisko jej bohatera, 3) jedno zdanie, w którym opiszesz sytuację tego bohatera pokazującą jego przywiązanie do ojczyzny.
Miejsce na rozwiązanie
Odpowiedź:Przykład: 1) Latarnik; 2) Skawiński; 3) Skawiński, polski tułacz pracujący jako latarnik na wyspie, wzrusza się lekturą Pana Tadeusza i tęskni za ojczyzną. Inne możliwe: Reduta Ordona, Ordon, który nie oddaje reduty wrogowi i wysadza ją; Syzyfowe prace, Marcin Borowicz lub Andrzej Radek, uczeń w zaborze rosyjskim.
Rozwiązanie
Wybierz utwór, który dobrze pamiętasz, i trzymaj się faktów z lektury.
Podaj jeden z trzech tytułów.
Podaj bohatera zgodnego z wybranym utworem (Skawiński, Ordon, Marcin Borowicz, Andrzej Radek).
Opisz konkretną sytuację z lektury, która pokazuje przywiązanie do kraju: tęsknotę Skawińskiego, obronę reduty przez Ordona albo naukę polskich uczniów w rosyjskiej szkole.
Odpowiedź jest poprawna, gdy tytuł, bohater i sytuacja pochodzą z tej samej lektury.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — podanie tytułu jednej z trzech lektur. 1 p. — podanie bohatera zgodnego z wybraną lekturą. 1 p. — jedno zdanie opisujące sytuację bohatera zgodną z lekturą i z tematem przywiązania do ojczyzny. 0 p. — brak odpowiedzi albo odpowiedź niezgodna z lekturą (np. bohater z innego utworu).
Typowe błędy
Podanie bohatera z innej lektury niż wybrany tytuł (np. Ordon przy „Latarniku”).
Uzasadnienie ogólne („bo to patriotyczna lektura”) bez opisu sytuacji z utworu.
Opis sytuacji niezwiązanej z ojczyzną, np. samej codziennej pracy bohatera.
Sprawdzana umiejętność: Wybierasz lekturę, wskazujesz jej bohatera i uzasadniasz wybór opisem sytuacji.
Zadanie 64.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Przeczytaj opis plakatu.
[Opis ilustracji: Plakat na tle błękitnego nieba i morza. Dwie postacie z wielkimi skrzydłami z piór. Starszy mężczyzna leci niżej i patrzy na odległą wyspę. Młody chłopiec wzbił się wysoko, tuż pod złotą tarczą słońca, a z jego skrzydeł odpadają pióra. U dołu napis: „Nie zbliżaj się do słońca”.]
Do którego mitu nawiązuje plakat i kim jest młodsza postać?
A.Do mitu o Prometeuszu; młodsza postać to Prometeusz.
B.Do mitu o Dedalu i Ikarze; młodsza postać to Ikar.
C.Do mitu o Dedalu i Ikarze; młodsza postać to Dedal.
D.Do mitu o Tezeuszu i Ariadnie; młodsza postać to Tezeusz.
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Tekst ikoniczny odczytujesz, łącząc elementy obrazu z wydarzeniami mitu.
Skrzydła z piór i lot nad morzem pasują do mitu o Dedalu i Ikarze.
Starszy mężczyzna to Dedal, który zbudował skrzydła i leci bezpiecznie.
Młody chłopiec lecący zbyt blisko słońca, z którego skrzydeł odpadają pióra, to Ikar.
Napis „Nie zbliżaj się do słońca” przypomina ostrzeżenie, którego Ikar nie posłuchał.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) W micie o Prometeuszu nie ma lotu na skrzydłach, tylko ogień i kara.
C) Dedal to starszy mężczyzna, który leci niżej; młodszą postacią jest jego syn Ikar.
D) Tezeusz i Ariadna to mit o labiryncie i nici, bez lotu na skrzydłach.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz mit i postać na podstawie opisu plakatu.
Zadanie 65.(0–3 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Przeczytaj opis okładki.
[Opis ilustracji: Okładka książki. W tle pożar wielkiego miasta, nad dachami wznoszą się płomienie i dym. Na pierwszym planie młoda kobieta w prostej białej szacie i mężczyzna w rzymskiej zbroi stoją obok siebie. Na ścianie jednego z budynków widać mały krzyż. Na balkonie stoi postać w wieńcu laurowym z lirą w ręku.]
Podaj tytuł lektury Henryka Sienkiewicza, do której pasuje ta okładka, i wskaż dwa elementy ilustracji, które to potwierdzają.
Odpowiedź
Odpowiedź:Quo vadis. Elementy: pożar miasta (pożar Rzymu); młoda kobieta i żołnierz (Ligia i Winicjusz); krzyż (chrześcijanie); postać z lirą w wieńcu laurowym (Neron). Wystarczą dwa.
Rozwiązanie
Rozpoznaj lekturę po elementach, które pasują do jej fabuły.
Pożar wielkiego miasta, żołnierz, młoda kobieta, krzyż i postać z lirą wskazują na powieść „Quo vadis”.
W powieści opisany jest pożar Rzymu, więc płonące miasto to pierwszy element.
Młoda kobieta i mężczyzna w zbroi to Ligia i Winicjusz, główni bohaterowie.
Krzyż oznacza chrześcijan, a postać z lirą i wieńcem to cesarz Neron.
Poprawna odpowiedź: „Quo vadis” oraz dwa uzasadnione elementy.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — podanie tytułu „Quo vadis”. 1 p. — wskazanie pierwszego elementu ilustracji z powiązaniem z powieścią. 1 p. — wskazanie drugiego, innego elementu z powiązaniem z powieścią. 0 p. — inny tytuł, elementy bez powiązania z powieścią albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Podanie tytułu bez wskazania elementów ilustracji.
Wypisanie elementów bez wyjaśnienia, co oznaczają (np. samo „krzyż”).
Wskazanie tytułu innej lektury Sienkiewicza, np. „Latarnika”.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz lekturę po okładce i uzasadniasz wybór dwoma elementami ilustracji.
Zadanie 66.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Jan Kochanowski, poeta renesansowy, jest autorem Trenów. Po czyjej śmierci powstał ten cykl utworów żałobnych?
A.po śmierci żony
B.po śmierci córki
C.po śmierci przyjaciela
D.po śmierci króla
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Odpowiadasz na podstawie wiedzy o tym, czego dotyczą Treny.
Tren to utwór żałobny, w którym autor wyraża smutek po śmierci kogoś bliskiego.
Treny Jana Kochanowskiego powstały po śmierci jego małej córki.
W cyklu poeta opisuje swój ból i szuka pocieszenia.
Pozostałe osoby nie są adresatami lamentu w tym cyklu.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Treny nie dotyczą śmierci żony poety.
C) Cykl nie jest lamentem po przyjacielu.
D) Treny nie mają charakteru oficjalnej żałoby po władcy; są bardzo osobiste.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz, po kim Jan Kochanowski napisał cykl trenów.
Zadanie 67.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
W fraszce Na zdrowie Jan Kochanowski zwraca się do zdrowia jako wartości, której człowiek zwykle nie docenia. Jaka myśl wynika z tego utworu?
A.Zdrowie można łatwo odzyskać, gdy się je straci.
B.O zdrowie nie warto dbać, bo nikt nie wie, ile go jeszcze ma.
C.Zdrowie ma wartość tylko dla ludzi starych.
D.Prawdziwą wartość zdrowia człowiek poznaje dopiero wtedy, gdy je utraci.
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Sens fraszki odczytujesz z jej głównej myśli: o zdrowiu mówi się w niej jako o dobru, które doceniamy zbyt późno.
Fraszka to krótki utwór z puentą, więc cała myśl zamyka się w kilku wersach.
Poeta zwraca się do zdrowia i zauważa, że ludzie nie wiedzą, jak jest cenne.
Zrozumieć jego wartość można dopiero po jego stracie.
Taki sens ma wariant D.
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) To odwrócenie sensu: fraszka podkreśla, że zdrowie jest cenne, a nie łatwe do odzyskania.
B) Utwór nie zachęca do lekceważenia zdrowia.
C) Fraszka nie ogranicza wartości zdrowia do wieku.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz sens fraszki „Na zdrowie” Jana Kochanowskiego.
Zadanie 68.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Jan Kochanowski napisał między innymi utwory Na zdrowie i Na lipę.
a) Do jakiego gatunku literackiego należą te utwory? b) Podaj jedną cechę tego gatunku.
Odpowiedź
Odpowiedź:a) fraszka; b) np. jest krótka, często żartobliwa lub refleksyjna, zwykle kończy się puentą
Rozwiązanie
Najpierw nazywasz gatunek, potem wskazujesz jego cechę.
Oba tytuły to krótkie utwory Kochanowskiego, które nazywamy fraszkami.
Fraszka jest zwykle krótka, napisana wierszem.
Często ma żartobliwy lub refleksyjny ton i kończy się puentą, czyli zaskakującym, zwięzłym podsumowaniem.
Wystarczy podać jedną z tych cech.
Poprawna odpowiedź: a) fraszka; b) np. krótka forma z puentą. Akceptowane w b): „krótki utwór”, „żartobliwy ton”, „refleksja na temat życia”, „zwięzła puenta”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — podanie gatunku: fraszka. 1 p. — podanie jednej poprawnej cechy fraszki. 0 p. — inne odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
Wpisanie „tren”: tren to utwór żałobny, a nie krótka forma z puentą.
Wpisanie „bajka”: bajka ma bohaterów zwierzęcych i morał, a fraszka nie musi.
W b) cecha niezwiązana z gatunkiem, np. „zawsze opowiada o wojnie”.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz gatunek utworów „Na zdrowie” i „Na lipę” oraz jedną jego cechę.
Zadanie 69.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Ignacy Krasicki, pisarz oświecenia, napisał Bajki. Wskaż poprawny opis bajki jako gatunku.
A.Krótki utwór, w którym bohaterami są najczęściej zwierzęta zachowujące się jak ludzie, a całość kończy się morałem.
B.Utwór dramatyczny podzielony na akty, przeznaczony do wystawienia na scenie.
C.Utwór liryczny, w którym podmiot opisuje swoje uczucia do ukochanej osoby.
D.Pieśń o dziejach bohatera narodowego opowiadana w kilkunastu księgach.
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Wybierasz opis, który zawiera cechy bajki: bohaterów zwierzęcych i morał.
Bajka to krótki utwór epicki, często wierszowany.
Jej bohaterami są zwykle zwierzęta, które mają ludzkie cechy.
Utwór pokazuje wady lub zachowania ludzi i kończy się morałem, czyli nauką.
Taki opis zawiera wariant A.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) To opis dramatu, a nie bajki.
C) To opis liryki miłosnej.
D) To opis epopei, a nie krótkiej bajki.
Sprawdzana umiejętność: Rozpoznajesz opis bajki spośród opisów innych gatunków.
Zadanie 70.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
W bajce Ignacego Krasickiego Jagnię i wilcy wilki są alegorią silnych i bezwzględnych, a jagnię alegorią słabych i bezbronnych. Który morał najlepiej pasuje do takiego układu bohaterów?
A.Słabi powinni uciekać przed silnymi, bo wtedy nic im nie grozi.
B.Sprytem można pokonać każdego silnego przeciwnika.
C.Silni potrafią skrzywdzić słabych, nawet wtedy, gdy ci mają rację.
D.Uczciwość zawsze chroni człowieka przed krzywdą.
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Morał wyprowadzasz z tego, co symbolizują bohaterowie bajki.
Wilki to silni i bezwzględni, jagnię to słabi i bezbronni.
Bajka pokazuje więc relację między silnym krzywdzicielem a słabą ofiarą.
Nauka dotyczy tego, że silni potrafią krzywdzić słabych.
Taki sens ma wariant C.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Morał nie radzi ucieczki, tylko pokazuje niesprawiedliwość silnych.
B) Taki morał pasuje do bajki o przebiegłości, a nie do układu silni kontra słabi.
D) Zdanie jest zbyt optymistyczne: w bajce bezbronny bohater jest zagrożony mimo swojej niewinności.
Sprawdzana umiejętność: Wybierasz morał bajki „Jagnię i wilcy” na podstawie alegorii jej bohaterów.
Zadanie 71.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Przeczytaj bajkę.
> Paw rozłożył ogon i przechadzał się po podwórku. „Patrzcie, jaki jestem piękny” — mówił do kur. Kury zauważyły jednak, że paw nie umie ani zapiać o świcie, ani znieść jajka, i odwróciły się od niego. > > Tekst autorski
a) Jaką cechę człowieka symbolizuje paw w tej bajce? b) Sformułuj morał tej bajki jednym zdaniem.
Odpowiedź
Odpowiedź:a) próżność, chełpliwość, zarozumiałość; b) np. Nie warto chwalić się wyglądem, jeśli nie ma się prawdziwych zalet.
Rozwiązanie
Najpierw odczytujesz alegorię, potem formułujesz naukę płynącą z bajki.
Paw przechadza się z rozłożonym ogonem i chwali własną urodę.
Kury odwracają się od niego, bo widzą, że nie ma on pożytecznych umiejętności.
Paw symbolizuje więc człowieka próżnego, który chwali się wyglądem.
Morał mówi, że sam wygląd nie zastąpi prawdziwych zalet i że chełpliwość nie wzbudza szacunku.
Poprawna odpowiedź: a) próżność; b) np. samo chwalenie się urodą nie daje szacunku. Akceptowane w a): „zarozumiałość”, „pycha”, „chełpliwość”. W b): „nie warto się chwalić”, „liczą się czyny, nie wygląd”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie próżności lub chełpliwości jako cechy symbolizowanej przez pawia. 1 p. — sformułowanie morału zgodnego z treścią bajki. 0 p. — inne odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
W a) „paw to ptak z podwórka”: to opis bohatera, a nie jego znaczenie przenośne.
W b) streszczenie bajki („kury odwróciły się od pawia”): zamiast nauki podajesz fabułę.
W b) morał niezwiązany z tekstem, np. „trzeba szanować zwierzęta”.
Sprawdzana umiejętność: Odczytujesz alegorię i formułujesz morał w krótkiej bajce autorskiej.
Zadanie 72.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Dobierz autora do utworu.
Mazurek Dąbrowskiego
Rota
a) Józef Wybicki b) Maria Konopnicka c) Adam Mickiewicz
A.1–b, 2–a
B.1–c, 2–b
C.1–a, 2–b
D.1–a, 2–c
Odpowiedź:C
Rozwiązanie
Autorów dobierasz do utworów na podstawie ich historii.
„Mazurek Dąbrowskiego” napisał Józef Wybicki, czyli 1–a.
„Rotę” napisała Maria Konopnicka, czyli 2–b.
Adam Mickiewicz nie jest autorem żadnego z tych utworów.
Poprawna odpowiedź to C.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie C. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Zamienieni autorzy: Wybicki jest autorem „Mazurka”, a Konopnicka „Roty”.
B) Mickiewicz nie napisał „Mazurka Dąbrowskiego”.
D) Mickiewicz nie napisał „Roty”.
Sprawdzana umiejętność: Dobierasz autorów do tytułów „Mazurek Dąbrowskiego” i „Rota”.
Zadanie 73.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Wskaż prawdziwe zdanie o utworze Mazurek Dąbrowskiego Józefa Wybickiego.
A.Powstał jako protest przeciw germanizacji w zaborze pruskim w XX wieku.
B.Napisano go dla Legionów Polskich we Włoszech i dziś jest hymnem narodowym Polski.
C.Napisała go Maria Konopnicka jako przysięgę wierności ojczyźnie.
D.Opowiada o zwycięstwie Polaków w bitwie pod Grunwaldem.
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Wybierasz zdanie zgodne z historią utworu i jego funkcją.
Mazurek Dąbrowskiego powstał pod koniec XVIII wieku jako pieśń Legionów Polskich we Włoszech, dowodzonych przez generała Dąbrowskiego.
Jego autorem jest Józef Wybicki, a pierwsze wersy brzmią: „Jeszcze Polska nie zginęła”.
Dziś utwór jest hymnem narodowym Polski.
Zdania A, C i D mylą go z innymi utworami albo podają nieprawdziwe informacje.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Opis pasuje do „Roty”, a nie do „Mazurka”.
C) Autorem „Mazurka” jest Wybicki; Konopnicka napisała „Rotę”.
D) „Mazurek Dąbrowskiego” nie opowiada o bitwie pod Grunwaldem.
Sprawdzana umiejętność: Wskazujesz prawdziwe zdanie o powstaniu i funkcji „Mazurka Dąbrowskiego”.
Zadanie 74.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Odpowiedz na pytania o utwór Rota.
a) Kto jest autorem tekstu Roty? b) Przeciw czemu protestuje ta pieśń patriotyczna? Odpowiedz krótko.
Odpowiedź
Odpowiedź:a) Maria Konopnicka; b) przeciw germanizacji, czyli próbom odebrania Polakom języka i polskości w zaborze pruskim
Rozwiązanie
Odpowiadasz na dwa pytania: o autorkę i o tematykę utworu.
„Rota” to pieśń patriotyczna, której autorką jest Maria Konopnicka.
Utwór powstał w czasie zaborów i jest związany z zaborem pruskim.
Pieśń jest przysięgą wierności ojczyźnie i sprzeciwem wobec prześladowania Polaków przez Niemców.
Chodzi o germanizację, czyli narzucanie Polakom niemieckiego języka i kultury.
Poprawna odpowiedź: a) Maria Konopnicka; b) przeciw germanizacji. Akceptowane w b): „przeciw wynaradawianiu Polaków w zaborze pruskim”, „przeciw prześladowaniu Polaków przez Niemców”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — podanie Marii Konopnickiej. 1 p. — wskazanie germanizacji (wynaradawiania, prześladowania Polaków w zaborze pruskim). 0 p. — inne odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
W a) Józef Wybicki: to autor „Mazurka Dąbrowskiego”.
W b) rusyfikacja: dotyczyła zaboru rosyjskiego, a „Rota” wiąże się z zaborem pruskim.
W b) odpowiedź ogólna („przeciw wrogom”): bez wskazania germanizacji nie dostaniesz punktu.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz autorkę „Roty” i wskazujesz, przeciw czemu protestuje utwór.
Zadanie 75.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Herakles, bohater mitologii greckiej, jest znany z cyklu prac, które musiał wykonać. Ile ich było?
A.dwanaście
B.trzy
C.siedem
D.dwadzieścia
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Liczbę prac znasz z mitu o Heraklesie.
Herakles był synem Zeusa i śmiertelnej kobiety.
Musiał wykonać serię trudnych zadań dla króla Eurysteusza.
W mitologii ten cykl nazywa się dwunastoma pracami Heraklesa.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Trzy prace to za mało; cykl był znacznie dłuższy.
C) Siedem to inna liczba znana z kultury (np. cuda świata), a nie liczba prac Heraklesa.
D) Dwadzieścia to zbyt wiele; tradycyjnie mówi się o dwunastu pracach.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz liczbę prac Heraklesa.
Zadanie 76.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnie
Jedną z prac Heraklesa było oczyszczenie stajni króla Augiasza. Co przenośnie oznacza wyrażenie oczyścić stajnie Augiasza?
A.zbudować nowy budynek dla zwierząt
B.wygrać trudne zawody sportowe
C.znaleźć sposób na szybką ucieczkę
D.uporządkować ogromny bałagan lub usunąć dawno narastające zło
Odpowiedź:D
Rozwiązanie
Znaczenie przenośne wyprowadzasz z zadania, które wykonał Herakles.
W micie stajnie Augiasza były ogromne i bardzo zaniedbane.
Herakles miał je oczyścić, co było bardzo trudną i brudną pracą.
Przenośnie „stajnie Augiasza” oznaczają więc wielki bałagan albo narosłe zło.
Wariant D opisuje takie znaczenie.
Poprawna odpowiedź to D.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie D. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) Wyrażenie nie dotyczy budowy, tylko sprzątania i naprawy zaniedbań.
B) Praca nie była zawodami sportowymi.
C) Wyrażenie nie dotyczy ucieczki.
Sprawdzana umiejętność: Wyjaśniasz przenośne znaczenie wyrażenia „stajnie Augiasza”.
Zadanie 77.(0–2 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Odpowiedz na pytania o Heraklesa (rzymska nazwa: Herkules).
a) Czyim synem był Herakles? b) Co przenośnie oznacza określenie siła Herkulesa?
Odpowiedź
Odpowiedź:a) Zeusa; b) wielką siłę fizyczną
Rozwiązanie
Odpowiadasz osobno na dwa pytania: o pochodzenie bohatera i o znaczenie wyrażenia.
Herakles był synem Zeusa, najważniejszego z bogów greckich, i śmiertelnej kobiety.
Był znany z wielkiej siły, dzięki której wykonywał trudne prace.
Przenośnie mówimy „siła Herkulesa” o czyjejś ogromnej sile fizycznej.
Poprawna odpowiedź: a) Zeusa; b) wielka siła fizyczna. Akceptowane w a): „boga Zeusa”, „najwyższego boga”. W b): „bardzo duża siła”, „niezwykła moc”.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie Zeusa. 1 p. — wyjaśnienie, że wyrażenie oznacza ogromną siłę fizyczną. 0 p. — inne odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
W a) „Prometeusza” lub „Hadesa”: to inne postacie z mitologii.
W b) „spryt”: Herakles słynie z siły, a nie z przebiegłości.
W b) „odwaga w ucieczce”: wyrażenie nie dotyczy ucieczki.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz fakt o pochodzeniu Heraklesa i znaczenie przenośne określenia „siła Herkulesa”.
Zadanie 78.(0–1 pkt)Poziom trudności: łatwe
Księga IV Pana Tadeusza Adama Mickiewicza nosi tytuł związany z polowaniem. Jaki to tytuł?
A.Rada
B.Dyplomatyka i łowy
C.Zajazd
D.Kochajmy się!
Odpowiedź:B
Rozwiązanie
Tytuł księgi odnajdujesz po jej treści i numerze.
Księgi „Pana Tadeusza” mają tytuły i numery.
Księga IV nosi tytuł „Dyplomatyka i łowy”, więc zawiera wątek polowania (łowów).
„Rada” i „Zajazd” to tytuły innych ksiąg, a „Kochajmy się!” zamyka utwór.
Poprawna odpowiedź to B.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie B. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
A) „Rada” to tytuł innej księgi; w tytule IV księgi jest mowa o łowach.
C) „Zajazd” to także inna księga i nie wskazuje na polowanie.
D) „Kochajmy się!” to tytuł ostatniej, dwunastej księgi.
Sprawdzana umiejętność: Podajesz tytuł księgi IV „Pana Tadeusza”.
Zadanie 79.(0–1 pkt)Poziom trudności: średnio trudne
Dobierz numer księgi Pana Tadeusza do jej tytułu.
Księga IV
Księga X
Księga XI
a) Rok 1812 b) Dyplomatyka i łowy c) Emigracja. Jacek
A.1–b, 2–c, 3–a
B.1–a, 2–c, 3–b
C.1–b, 2–a, 3–c
D.1–c, 2–b, 3–a
Odpowiedź:A
Rozwiązanie
Tytuły ksiąg układasz według kolejności utworu, wspierając się ich treścią.
Księga IV to „Dyplomatyka i łowy”, czyli 1–b.
Księga X to „Emigracja. Jacek” (wątek Jacka Soplicy, czyli księdza Robaka), czyli 2–c.
Księga XI to „Rok 1812”, czyli 3–a.
Te trzy pary tworzą zestaw z wariantu A.
Poprawna odpowiedź to A.
Schemat punktowania i typowe błędy
1 p. — wskazanie A. 0 p. — wskazanie innej odpowiedzi albo brak odpowiedzi.
Typowe błędy
B) Zamienione księgi IV i XI.
C) Zamienione księgi X i XI.
D) Zamienione księgi IV i X.
Sprawdzana umiejętność: Dobierasz numery ksiąg IV, X i XI „Pana Tadeusza” do ich tytułów.
Używamy plików cookies, żeby strona działała poprawnie i żebyśmy wiedzieli, które treści
są dla Was przydatne. Statystyki możesz odrzucić — strona zadziała tak samo. Polityka prywatności